پله پله مهربانی: فرهنگ نامه امام زمان عج الله تعالی فرجه برای نوجوانان صفحه 30

از آسمان ندا داد: «لا سیف الا ذوالفقار و لا فتی الا علی…»(1).

رجعت

در لغت یعنی: بازگشت. برگشتن به جایی که پیش تر در آن جا بوده است.

در اصطلاح یعنی: بازگشت دو گروه، یکی از مؤمنان و دیگری از کافران (پس از مرگ) به دنیا، به همان صورت که در گذشته بوده اند. مؤمنان پس از ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف شاد و مسرور می شوند و در کنار آن حضرت هستند. اما کافران به خاطر ذلّت و بیچارگی در حسرت و اندوه خواهند بود.

عده زیادی از دانشمندان شیعه، معتقد به رجعت هستند. امام صادق علیه السلام اعتقاد به رجعت را یکی از شرایط ایمان دانسته اند. اما اهل سنت رجعت را نمی پسندند و رد می کنند.

در قرآن هم آیاتی هست که دلالت بر رجعت و اهمیت و درستی آن دارد(2).

مثل ماجرای حضرت عُزیر که پس از یکصد سال زنده شد.

گویند پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، امام علی علیه السلام، امام حسین علیه السلام و دیگر معصومین، پیامبران و مؤمنان و … از کسانی هستند که بعد از حکومت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، به سوی دنیا رجعت می کنند.