تا ظهور: پژوهشی جامع پیرامون آموزه و مباحث مهدویت صفحه 229

النّآدِ(1)؛ امام، همدمی رفیق، پدری دل سوز، چونان برادری تنی، مادر مهربانی نسبت به فرزند خردسال و در گرفتاری های هولناک پناه امت است.»

نیز ابو ربیع شامی می گوید: به امام صادق علیه السلام، عرض کردم: اماما! حدیثی از عمرو بن حَمِق به من رسیده آیا صحیح است؟ فرمود: بیان کن عرضه داشتم: عمرو، نزد امیرالمؤمنین علیه السلام رفت و آن حضرت در چهره او رنگی زرد مشاهده کرد. و فرمود: این زردی چیست؟ گفت: به بیماری مبتلا بودم. حضرت به او فرمود: «إنّا لَنَفرح لِفَرحِکُم وَ نحزُنُ لِحُزنِکُم و نَمرُضُ لِمَرَضِکُم وَ نَدعُوا لَکُم فَتَدعُونَ فَنُؤمِّن … فقال أبوعبدالله علیه السلام: «صَدَق عَمْروٌ(2)؛ ما، در شادی شما شادیم و در غم و اندوه شما، اندوهناک و در بیماری شما، بیمار می شویم و برای شما دعا می کنیم. و شما که دعا می کنید ما آمین می گوییم. امام صادق علیه السلام، فرمود: عمرو، راست گفته است.»

نظیر این جریان را رُمَیله از امیرمؤمنان علیه السلام نقل می کند.(3)

امام عصر[عج] در پیامی به شیخ مفید می فرماید: «… إنّا غَیرُ مُهملینَ لِمُراعاتِکُم، وَ لا ناسینَ لِذِکرِکُم وَ لَولا ذِلکَ لَنَزَلَ بِکُم اللاَّواءُ وَ اصْطلَمَکُمُ الأَعداءُ(4)؛ ما، سرپرستی شما را وانگذاشته ایم و یاد شما را فراموش نمی کنیم، اگر غیر از این بود، گرفتاری ها، شما را از پای می انداخت و دشمنان، شما را نابود می ساختند.»

در این زمینه، احادیث فراوانی وجود دارد: ائمه طاهرین علیهم السلام، مایه رحمت اند و مقتضی رحمت آنان، برداشتن موانع از سر راه است. مقابله قاطع با ظالمان و مخالفان حاکمیت اسلام، یکی از مصادیق رأفت و رحمت امام نسبت به مؤمنان است. با توجه به این که شرایط ویژه هنگام ظهور به گونه ای است که جایی برای کوچک ترین اغماض و مدارا با معاندان باقی نمی گذارد، قاطعیّت امام و یاران مقتدر و شهادت طلب آن حضرت در رویارویی با دشمنان و ایجاد رعب و وحشت در میان آنان، هر مخالف

1- کافی، ج 1، ص 200.
2- بصائر الدرجات، ج 1، ص 507، بخش 5، باب 16، ح 2؛ بحارالانوار، ج 26، ص 140.
3- بصائر الدرجات، ج 1، ص 506، بخش 5، باب 16، ح 1؛ بحار الانوار، ج 26، ص 154و ص140.
4- احتجاج طبرسی، ج2، ص598، دارالاسوه.