تا ظهور: پژوهشی جامع پیرامون آموزه و مباحث مهدویت صفحه 238

شَرَنگ به آن ها می نوشاند و جز شمشیر به آنان پاسخی نخواهد داد. در این هنگام، زشتکاران قریش آرزو می کنند کاش دنیا و هر آن چه در آن است، در اختیار داشتند و آن را فدیه می دادند تا گناهانشان بخشوده شود؛ ولی دست از آنان برنخواهیم داشت تا خداوند راضی شود.»

شاید این روایات، بر روایات دیگر حاکم باشد و آن ها را نیز تفسیر و تبیین کند، زیرا به گونه ای واضح و آشکار می گوید: محدوده کشتار، زشتکاران قریش اند.

2. مردم عراق

حدیث 1_ «… عن رَفید مولی أبی هُبَیْرَهَ، قالَ: قُلْتُ لاَِبی عَبدِالله علیه السلام: جعلت فداکَ یابن رسولِ اللهِ! یسیر القائمُ بسیرَهِ عَلی ابن أبی طالِب فی أهلِ السَوادِ؟ فَقالَ: لا؛ یا رَفیدُ! إنَّ عَلی ابن أبی طالِب سارَ فی أهلِ السَوادِ بِما فِی الجَفْرِ الأَبیَضِ، وَ إنَّ القائم یَسیرُ فی العَرَبِ بما فی الجَفْرِ الأحمَرِ. قال: قُلتُ لَهُ: جُعِلتُ فِداکَ! وَ مَا الجَفْرُ الاَْحْمَرُ؟ قال: فَأمَرّ إصبَعَهُ إلی حَلْقِهِ، فقالَ: هکَذا، یعنی الذِّبْحَ. ثُمَ قال: یا رَفیدُ! إنَ لِکُلِّ أهلِ بَیت نجیباً شاهِداً عَلَیْهِمْ شافِعاً لاِمثالِهِم(1)؛ رفید بن هبیره می گوید: به امام صادق علیه السلام، عرض کردم: ای فرزند رسول خدا! فدایت شوم! آیا قائم[عج] میان مردم عراق به شیوه علی بن ابی طالب علیه السلام، رفتار می کند؟ فرمود: خیر، یا رفید! علی بن ابی طالب علیه السلام، میان مردم عراق، براساس آن چه در جَفْر سفید آمده رفتار کرد (یعنی رفتاری با ملایمت) ولی قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف با عرب، براساس آن چه در جَفْر سرخ بیان شده رفتار می کند عرض کردم: «فدایت شوم! جفر سرخ چیست؟ آن حضرت، انگشت مبارک خود را به گلوی خود کشید و فرمود: این گونه رفتار می کند. یعنی دشمنان را گردن می زند. سپس فرمود: ای رفید! البته، هر خاندانی نجیب و گواهی دارد که بر عملکرد اهل خود شاهد است. و امثال آنان را شفاعت خواهد کرد.»

مرحوم آقای خویی در مورد «رفید»، ساکت است؛ ولی مامقانی می گوید: از این روایت، حُسن عقیده او ظاهر است.(2)