تا ظهور: پژوهشی جامع پیرامون آموزه و مباحث مهدویت صفحه 256

نتوانیم توثیقی برای این شخص پیدا کنیم، نظر به این که شخصیتی مهّم، مانند شیخ صدوق، مطلبی با این اهمیّت را از هر کسی نقل نمی کند، به کشفِ إنّی پی می بریم که این شخص نیز معتبر و مورد اعتماد است!!

ب. غیبت شیخ طوسی، ص 395، ح 365؛ این حدیث را از ابن بابویه نقل می کند و می فرماید: «أخبرنا جماعه» بنابراین، نقل این پیام از یک طریق نیست؛ بلکه آن را از طرقی مختلف نقل می کند؛ از جمله افرادی که شیخ طوسی از آنان یاد کرده، شخصیّت هایی مانند شیخ مفید را می توان نام برد.

ج. احتجاج ابو منصور طبرسی، ج 2، ص 478. ظاهراً روایتِ مزبور را به صورت مرسل می آورد؛ اما در مقدمه می گوید: سند روایات را نیاورده ام یا به سبب شهرت، یا مطابقت با عقول و یا مورد اتفاق است.

د. تاج الموالید، طبرسی، ص 144؛

ه_. اعلام الوری، طبرسی، صاحب مجمع البیان، ص 417، باب سوم، فصل 1؛

و. خرائج و جرائح، قطب راوندی، ج 3، ص 1126، باب 30، ح 46؛

ز. الثاقب فی المناقب، علی بن ابی حمزه طوسی، باب معجزات ائمّه که بیشتر آن ها را به صورت مرسل نقل می کند؛

ح. کشف الغمّه، اربلی، ج 3، ص 320؛

ط. صراط المستقیم، بیاضی، ج 2، ص 236؛

ی. منتخب انوارالمضیئه، نیلی، ص 130؛

ک. إثبات الهداه، حُرِّ عاملی، صاحب وسائل الشیعه، ج 3، ص 693؛

ل. بحارالانوار، علاّمه مجلسی، ج 51، ص 361 و ج 52، ص 151؛

م. معادن الحکمه، فیض کاشانی، ج 2، ص 288؛

ن. (از معاصرین) منتخب الاثر، آیت الله صافی، ص 399؛

س. معجم الاحادیث الامام المهدی، تألیف این جانب به همراه جمعی از فضلای حوزه علمیه قم، ج 4، ص 318.