تا ظهور: پژوهشی جامع پیرامون آموزه و مباحث مهدویت صفحه 390

السراج، قال: قلت لأبی عبدالله علیه السلام: متی فرج الشیعه؟ قال: إذا اختلف ولد العباس و وَهی سلطانهم و طمع فیهم من لم یکن یطمع فیهم و خلعت العرب أعنّتها و رفع کل ذی صیصیه صیصیته و ظهر الشامی، و أقبل الیمانی و تحرّک الحسنی، و خرج صاحب هذا الأمر من المدینه إلی مکه بتراث رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم.»(1) مجلسی(2) می گوید این حدیث صحیح است.

2 _ صدوق قدس سرّه … «عن محمّد بن مسلم الثقفی الطحّان قال: دخلت علی أبی جعفر محمّد بن علی الباقر علیه السلام و أنا ارید أن أسئله عن القائم من آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم، فقال لی مبتدئاً: …» تا آخر حدیث که فرمود: «و إنّ من علامات خروجه خروج السفیانی من الشام و خروج الیمانی (من الیمن) و صیحه من السماء فی شهر رمضان، و مناد ینادی من السماء باسمه و اسم أبیه.»(3)

3 _ نعمانی آورده است: «محمّد بن همام، عن الفزاری، عن علی بن عاصم، عن البزنطی، عن أبی الحسن الرضا علیه السلام إنه قال: قبل هذا الأمرالسفیانی و الیمانی و المروانی و شعیب بن صالح فکیف یقول هذا هذا.»(4)

4 _ شیخ طوسی در کتاب غیبت، از محمّد بن مسلم، از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: «یخرج قبل خروج القائم. المصری و الیمانی.»(5)

5 _ شیخ طوسی از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود است: «خروج الثلاثه: الخراسانی و السفیانی و الیمانی فی سنه واحده، فی شهر واحد و فی یوم واحد، و لیس فیها رایه أهدی من رایه الیمانی یهدی إلی الحق.»(6)

6 _ شیخ صدوق از میمون البان از امام صادق علیه السلام نقل کرده که فرمود: «قال: خمس قبل قیام القائم عجل الله تعالی فرجه الشریف: الیمانی و السفیانی و المنادی ینادی من السماء و خسف بالبیداء و قتل نفس الزکیّه.»(7)

1- کافی، ج 8، ص 5 _ 224، حدیث 285.
2- مرآه العقول، ج 8، ص 154.
3- کمال الدین، ص 328؛ باب ما أخبرالباقر( من وقوع الغیبه، ح 7.
4- بحارالانوار، ج 52، ص 233، به نقل از نعمانی، ص 133.
5- غیبت شیخ طوسی، ص 271، چاپ مکتبه نینوی طهران.
6- غیبت شیخ طوسی، ص 445، ح: 444.
7- بحارالانوار، ج 25، ص 203.