تا ظهور: پژوهشی جامع پیرامون آموزه و مباحث مهدویت صفحه 401

او با سه واسطه و گاهی با دو واسطه و بعضاً با یک واسطه به شیخ مفید می رسد. عمده طریق وی، ابن منصور نقّاش موصلی، از [الشریف النقیب] محمّدی است. گاهی نیز از شاذان بن جبرئیل، از محمد بن موسی بن جعفر دوریستی، از جعفر بن محمد دوریستی نقلِ روایت می کند. و گاهی به جای شاذان، عدل بن دوریستی، آمده است. او طریق دیگری نیز از: محمّد طبری، حسن بن محمد و ابوجعفر دارد.

ابن مشهدی، از همان آغاز به تحصیل پرداخت و در کمتر از 20 سالگی دروس عالیه را آغاز کرد. کتاب مُقنعه را نزد استاد خود، ابن منصور نقّاش خواند.

از مطالب فوق نتیجه می گیریم که وی شخصیتی معمولی نیست؛ به ویژه با توجه به اظهارنظر بزرگان ما درباره شخصیت وی.(1)

اینک نمونه ای از سخنان بزرگان:

شهید اوّل (متوفای 786 ه_.ق): «الشیخ الإمام السعید.»(2)

شیخ حُرّ عاملی: «کان فاضلا محدّثاً صدوقاً.»(3)

محدّث نوری: «الشیخ الجلیل السعید المتبحّر مؤلف المزار المشهور … الذی اعتمد علیه أصحابنا الأبرار»(4)؛ «یظهر منه أنّه من أعاظم العلماء واسع الروایه کثیر الفضل، معتمد علیه.»(5)

شیخ عبّاس قمی: «الشیخ الجلیل السعید المتبحّر عظیم المنزله و المقدار.»(6)

سیّد محسن امین (1371 ه_): «شیخ جلیل متبحر متحدّث صدوق.»(7)

مدّرس: «از کبار محدثین امامیه است؛ بسیار جلیل القدر و عظیم المنزلت است.»(8)

آقا بزرگ تهرانی: «عالم جلیل واسع الروایه.»(9)

1- بحار الانوار، ج 107، ص 21 _ 45 و خاتمه مستدرک الوسائل، ج19، ص 364.
2- اجازات بحار الانوار، ج 104، ص 196.
3- امل الآمل، ج 2، ص 252 و خاتمه مستدرک الوسائل، ج 19، ص 364.
4- خاتمه مستدرک الوسائل، ج 21، ص 19.
5- خاتمه مستدرک الوسائل، ج 19، ص 363.
6- الکنی و الالقاب، ج 1، ص 409.
7- اعیان الشیعه، ج 9، ص 202.
8- ریحانه الادب، ج 8، ص 308.
9- طبقات اعلام الشیعه، ج 3، ص 202.