تا ظهور: پژوهشی جامع پیرامون آموزه و مباحث مهدویت صفحه 403

من الزیارات کلّها مأثوره و إن لم یستند بعضها إلیهم فی محله.(1) اصحاب ما بر این کتاب اعتماد کرده … و از مقدمه و ابتدای کتاب برمی آید تمام زیاراتی را که وی در کتاب خود آورده، از معصومین رسیده است، هر چند بعضی از آن را به معصومین نسبت نداده است.»

سیّد محسن امین: «اعتمد علیه الأصحاب.»(2)

شیخ عبّاس قمی: «اعتمد علیه [المزارالکبیر] علمائنا الأبرار، الملقب بالمزارالکبیر فی بحارالانوار.»(3)

مدّرس: کتاب مزار محل اعتماد أکابر است.(4)

آیت الله میلانی می گوید: «و نجد فی زیاره الامام المهدی وصفاً دقیقاً لما جری علی جدّه الحسین؛(5) در زیارت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف توصیف دقیقی از وقایعی را که بر جدّش، امام حسین علیه السلام گذشته است می یابیم.» گویی وی صدور زیارت از امام علیه السلام را مسلّم دانسته است.

دیدگاه علاّمه مجلسی درباره زیارت ناحیه

وی(6) می گوید: «و الظاهر أنّ هذه الزیاره من مؤلفات السیّد والمفید _<_ و لعلّه وصل إلیهما خبر فی کیفیّه الصلاه فإنّ الاختراع فیها غیر جائز.»

از دیدگاه ما اگر مقصود علاّمه مجلسی این باشد که این زیارت، انشا و ابداع این دو بزرگوار است، صحیح نیست؛ چون مؤلف خود، می گوید: این زیارات مأثورند. مؤلف، در سال 574 ه_.ق این کتاب را نوشته و خود می گوید: «زیاره اخری یختص بالحسین علیه السلام و هی مرویه باسانید و هی أوّل زیاره زار بها المرتضی علم الهدی.»

شاید منشأ اشتباه، همین عبارت باشد که گمان کرده از تألیفات سیّد مرتضی است؛ ولی این جمله، همانند عبارت مجلسی اوّل است که گفته: من در مدتی که در

1- مستدرکات الوسائل، ج 19، ص 359 _ 360 و ج 21، ص 19.
2- اعیان الشیعه، ج 9، ص 202.
3- الکنی و الالقاب، ج 1، ص 409.
4- ریحانه الادب، ج 8، ص 208.
5- قادتنا، ج 6، ص 115.
6- بحارالانوار، ج 98، ص 251.