تا ظهور: پژوهشی جامع پیرامون آموزه و مباحث مهدویت صفحه 489

کرده و گفته است: «نحن ذاکرون و مخبرون بما ینتهی إلینا و رواه مشایخنا و ثقاتنا ….؛(1) ما در این جا روایاتی را که مشایخ و افراد مورد وثوق ما روایت کرده اند بیان می کنیم.»

این توثیق عام، به توثیقات خاص می انجامد یعنی: یکایک راویان و اساتید، در این کتاب ثقه اند از جمله: ابراهیم بن هاشم که یکی از آنان شمرده می شود. بنابراین، روایت فوق از نظر سند هیچ گونه اشکالی ندارد.

دلالت

از ظاهر روایت برمی آید که مسقّف کردن مسجد، خلاف دیدگاه شرع و نوعی سنّت شکنی تلقّی شده و مورد کراهت شرع است؛ ولی هم اکنون مبارزه با این سنّت شکنی زمینه ندارد و نماز مؤمنان در این گونه مساجد، بدون اشکال است؛ ولی به هنگام ظهور و برقراری عدل و مبارزه با سنّت شکنی، درباره آن تصمیم دیگری اتخاذ می شود.

نمونه آن، روایت صحیح دیگری است که از امام باقر علیه السلام به همین مضمون وارد شده است:

«اوّل ما یبدأ به قائمنا سقوف المساجد فیکسرها، و یأمر بها فیجعل عریشاً کعریش موسی.؛(2) نخستین عملی که حضرت قائم _ عجل الله تعالی فرجه الشریف _ به آن، آغاز به کار می کند، سقف مساجد است که آن ها را ویران می سازد و سقف هایی مانند سایبان موسی علیه السلام بر آن ها قرار خواهد داد.»

«عریش» سایبانی است که برای محافظت از سرما و گرما می سازند.

به نقل از طریحی: عریش را از لیف خرما می سازند و تا پایان فصل خرما در آن به سر می برند.(3)

شاید تخریب سقف های مساجد بدین دلیل باشد که مساجد، پیش از ظهور امام عجل الله تعالی فرجه الشریف از حالت سادگی بیرون آمده و جنبه تشریفاتی به خود می گیرد.

1- تفسیر قمی(مقدمه)، ص 4.
2- من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 153؛ وسائل الشیعه، ج 3، ص 488؛ اثبات الهداه، ج 3، ص 425.
3- مجمع البحرین، ج 3، ص 453، ماده عَرَش.