آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 111

از امام سوم علیه السلام نقل شده است:

هرگاه سه یا هفت روز در مشرق آتشی دیدید، در انتظار فرج آل محمد باشید.(1)

4. آمدن فتنه های پی درپی

فتنه ها یکی پس از دیگری ظاهر می شود و هر فتنه، از فتنه قبل بزرگ تر و مخرب تر است. طبق نقلی از پیامبر صلی الله علیه و آله، در فتنه اول، ریختن خون، در فتنه دوم، علاوه بر خون، مال مردم و در فتنه سوم، خون، مال، جان و نیز ناموس، مباح شمرده می شود و فتنه چهارم هم فتنه دجال است.(2)

در روایتی از حضرت امیر مؤمنان علیه السلام آمده است:

چند حادثه مهم، پیش از ظهور منجی و در آخرالزمان رخ می دهد؛ از جمله خون هایی که در بصره ریخته می شود، تخریب خانه های بصره و هلاکت اهل آن، ترس و وحشت عمومی که در همه عراق پدید آمده و موجب سلب آسایش و آرامش مردم می شود.(3)

5. شورش و قیام ها

1. خروج سفیانی

طبق روایات، سفیانی، شخصی است که در آخرالزمان و پیش از ظهور، در منطقه شام قیام کرده و باعث انحراف عده زیادی از مسلمانان می شود و مناطق مهم شام، فلسطین، عراق و اردن و چند منطقه دیگر را به تصرف خود در می آورد؛ اما در نهایت، در منطقه «بیداء» با سپاه امام علیه السلام درگیر می شود و با امدادهای الهی، شکست خورده و در زمین فرو می رود.

بسیاری از علما این اتفاق را حتمی دانسته اند؛ اما به نظر بعضی، سفیانی شخص خاصی نیست؛ بلکه مراد، جریان الحادی است که مقابل حرکت امام می ایستد و چون مانند ابوسفیان راه باطل را ترویج می کند، منسوب به او است، نه این که از نسل سفیان باشد؛ چنان که گروه مقابل گفته اند: نام او عثمان بن عنبسه و از نسل ابوسفیان است.

1- المحجه البیضاء، ج 4، ص 343.
2- حقیقه الاعتقاد بالامام المهدی، ص 223؛ البرهان فی علامات آخرالزمان، ص 103.
3- ارشاد شیخ مفید، ص 340.