آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 127

عالم حکفرما می شود.

از روایات وارد شده به دست می آید که تمام آن ها به روزی بشارت داده اند که مصلح و موعود اسلام خواهد آمد. زندگی بشر در تمام ابعاد، دچار تحوّل عظیم می شود؛ چه از نظر طبیعی و نعمت های آسمانی و زمینی و چه در بعد زندگی اجتماعی و نیز در زمینه معنویات.

حکومت جهانی در اسلام

حکومتی که مطلوب بشر باشد و خواسته های او را برآورده سازد، یا شدنی و دست یافتنی نیست، یا اگر باشد سه شرط خواهد داشت: 1. مشترک و واحد جهانی باشد. 2. عدالت و برابری کامل در آن، حکم فرما بوده و هیچ اختلاف و اجحافی وجود نداشته باشد. 3. مبتنی بر اتحاد مسلک و عقیده و هدف و ملازم آن باشد و این هدف جز معنویات و زندگی اخروی نمی باشد.

این شرایط، همان عقیده انتظار و امید شیعه به ظهور را تشکیل می دهد؛ زیرا حکومت واحد جهانی و تسخیر عالم به دست موعود آخرالزمان و تشکیل دولت اسلامی، زمانی مطرح شده است که نه حکومت های متحد و ابر قدرت وجود داشت و نه سازمان بین الملل و نه حتی تحقق و امکان آن به ذهن کسی خطور می کرد. همچنین این حکومت، یک حکومت عقیدتی است که با تعالیم بلند آن، تسلیم برابر دستورات الهی و رفع هرگونه اختلاف و نفاق و دودستگی، تحقق می یابد. درباره عدالت هم، آنچه در اکثر قریب به اتفاق روایات وجود دارد، برقراری قسط و عدل است.(1) این مطلب بسیار جای تأمل و دقت دارد که چرا از بین تمام تعالیم و دستورات و برنامه اسلام، مسأله عدل و برقراری قسط مورد توجه قرار گرفته است. شاید بتوان برای آن، چند دلیل ذکر کرد؛ از جمله این که حکومت موعود، زمانی تشکیل می شود که قرن ها حکومت های ظلم و جور وجود داشته و مردم جهان از ظلم و ستم به ستوه آمده، تشنه عدالت و برابری هستند. دیگر این که شاید تنها در سایه عدالت است که احکام و دستورات الاهی به نحو احسن در جامعه پیاده می شود و مردم نیز از بعد فرهنگی و اقتصادی رشد و تعالی می یابند.