آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 13

پیشرفت را به طور عمده از دیانتی که از حضرت عیسی علیه السلام بنیان گذار آن، بود، کسب کرده اند، با سایر ادیان تفاوت دارد.

از زندگی پیامبر و بنیانگذار مسیحیت، اطلاعات زیاد و روشنی در دست نیست و شناخت این پیامبر، تنها بر اساس انجیل های چهارگانه است. حضرت عیسی علیه السلام از مادری باکره به امر الهی و به گونه ای مافوق طبیعی در یهودیه بیت اللحم متولد شد و در جلیل از شهر ناصریه پرورش یافت. عیسی یک کودک نمونه یهودی و در خانواده ای متوسط، زندگی عادی را می گذراند و از بهترین تعلیمات و تجربیات آن دوران، بهره کافی کسب کرد.

هنگامی که به سن سی سالگی رسید، به نهضت اصلاحی یحیی معمدان(1) در کرانه رود اردن پیوست و با دستگیری یحیی، رهبری خود را آغاز کرد. رهبران کار کشته دین یهود، به وی به چشم یک انقلابی نگریسته و تعلیماتش را خطرناک می پنداشتند. آن ها در ابتدای امر، درباره فعالیت های تبلیغی و مواعظ عیسی اخلال نکردند؛ اما وقتی احساس کردند با مواعظ و تبلیغات او، پایه های اقتدار دینی شان سست خواهد شد، به دشمن سرسخت وی تبدیل شدند. سرانجام، کاهنان و مقامات روحانی اورشلیم، عیسی علیه السلام را دستگیر کردند و دادگاه عالی یهود، بدین دلیل که وی پذیرفته بود که مسیح، پادشاه یهود و همان پسر خداوند است، او را به کفر متهم و به مرگ محکوم کردند.(2)

ب. کتاب مقدس

عهد جدید، کتب مقدس مسیحیان، شامل 27 کتاب است که بعضی از آن ها درباره زندگی عیسی و برخی دیگر درباره برنامه ها و مسائل عملی جامعه جوان مسیحی است. این کتاب، با یک مکاشفه و رؤیای آپوکالیپتیک به پایان می رسد که تفسیر مسیحا از پایان جهان است. این کتاب ها در مجموع، نوشته های معتبر مسیحیت هستند و الهام خداوند تلقی می شوند. بیشتر آن چه درباره عیسی می دانیم، از طریق انجیل است و بیشتر اطلاعات درباره مسیحیان اولیه، از طریق رساله ها است.