آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 154

مرا شنیدی.(1)

صلح و آرامش

اگر تحولات و تمدن جدید بشری، توانسته است مدت کوتاهی امنیت و عدالت را در مملکت یا منطقه محدودی از عالم برقرار کند، در پی آن، جنگ هایی را به ارمغان آورده است که جبران و تلافی همه خوشی ها و راحتی ها را کرده و گرفتاری های بیش تری را به ارمغان آورده است. در دنیای کنونی، مردم جهان، بیش از هر چیز، محتاج صلح و آرامش و بیزار از جنگ و لشکرکشی هستند. آنان، به حکومتی احتیاج دارند که جهان را به سوی صلح و صفا راهنمایی کند. این، زمانی محقق می شود که توسط یک حاکم عادل و آگاه به نیاز انسان ها، حکومت جهان اداره شود. جنگ و درگیری در حکومت ماشیح از بین می رود و جای خود را به صلح و آرامش می دهد.(2)

این امر، ممکن است دلائل متعددی داشته باشد؛ یک دلیل آن، بالا رفتن عقول و درک مردم آن زمان است که به برکت حکومت عدل به رشد کامل می رسند. دلیل دیگر، بُعد معنوی است؛ چون مردم جهان با تربیت و آموزشی و برقراری حکومت خداوند، به ابعاد معنوی بیشتر توجه می کنند؛ لذا به حقوق یک دیگر تجاوز نمی کنند. دلیل دیگر، پیاده شدن عدالت واقعی و رسیدن تمام افراد به حقوق خویش است؛ لذا دلیلی نمی بینند که با یک دیگر به جنگ و نزاع بپردازند. شاید دلیل دیگر، ایجاد حکومت واحد جهانی، زیر نظر یک انسان الهی است؛ زیرا بعضی اعتقاد دارند علت اصلی جنگ و درگیری در جهان، بودن حکومت های متعدد و مختلف است.

صلح و آرامش نه تنها بین انسان ها که بین حیوانات نیز برقرار شده و خداوند، از همه موجودات عهد و پیمان می گیرد، تا امنیت در جهان برقرار شود.(3)

در دوره آخرالزمان، گرفتاری اجتماعی، ناراحتی و غصه و مشکلات خانوادگی وجود ندارد و کسی صدای آه و ناله دیگری را نمی شنود:

1- عهد عتیق، اشعیاء، 22: 15 و 26: 3_5.
2- عهد عتیق، ارمیا، 11: 6 _ 9.
3- عهد عتیق، هوشع، 2: 18.