آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 215

2. روز قیامت، گناه کاران و بدکاران به جهنم و نیکوکاران به بهشت روانه می شوند. در انجیل آمده است:

نیکوکاران حیات ابدی می یابند و در پادشاهی و حکومت خدا شریک می شوند و بدکاران هم در آتش ابدی که برای ابلیس آماده شده، گرفتار می گردند.(1)

در نامه اول تسالونیکیان طبق بیان پولس، شرح آخرالزمان چنین آمده است:

ما این را به حکم خدا به شما می گوییم: آن کسانی از ما که تا روز آمدن خداوند زنده می مانند، زودتر از مردگان صعود نخواهند کرد؛ پس آن گاه که فرمان صادر می شود و امیر فرشتگان ندا می دهد و شیپور خدا به صدا در می آید، خود خدا از آسمان به زیر خواهد آمد. اول، کسانی که در ایمان به مسیح مرده اند بر خواهند خواست؛ پس آن کسانی که هنوز باقی مانده اند (زندگان) همراه آنان در ابرها بالا برده خواهند شد، تا با خدا ملاقات کنند و سپس ما همیشه زنده نزد خدا خواهیم ماند.(2)

بهشت و جهنم در دین مسیح

مراد از کلمه بهشت، همان جایی است که آدم علیه السلام قبل از ارتکاب گناه حضور داشت و وسط آن، درخت زندگی قرار دارد.(3) پولس، آن را در طبقه سوم آسمان می داند.(4) یک بار نیز در انجیل لوقا به فردوس اشاره کلی می شود.

اعتقاد بعضی از مسیحیان بر این است که نعمت بهشتی، همان اتصال به خداوند و دیدن جلال و عظمت است و این نعمت، به گونه ای است که دیگر هیچ میل و رغبتی به غیر او وجود ندارد؛ اما از انجیل ها نعمت های حسی نیز استنباط می شود؛ مانند موارد زیر:

برای غذایی که از بین می رود، کار نکنید؛ بلکه برای غذای باقی و همیشگی کار کنید که برای زندگی ابدی است؛ همان غذایی که پسر انسان به شما داده....(5)

البته می توان توجیه کرد که مراد از غذای باقی، همان نعمت های بهشتی و اخروی

1- انجیل متی، 25: 31_46؛ انجیل مرقس، 9: 44
2- 4: 15_17.
3- قاموس کتاب مقدس، ص 275.
4- عهد جدید، نامه دوم به قرنطیان،12: 3.
5- انجیل یوحنا، 6: 27_28.