آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 232

3. پیروی از خدا و رسول صلی الله علیه و آله و سلم : در قرآن کریم آمده است: هر کس فرمان بردار خدا و رسولش باشد، وارد بهشت می شود و در غیر این صورت، از آن محروم می گردد.(1)

4. اخلاص: به واسطه این صفت، اعمال مورد قبول پروردگار قرار می گیرد و از دسترس شیطان دور می ماند؛ زیرا اخلاص به معنای انجام عمل تنها برای خالق و دوری از هرگونه شرک و ریا است. اخلاص در زمینه های عقیده، نیّت و عمل است. شیطان اعتراف کرده است که همه را گمراه می کنم، جز کسانی که دارای صفت اخلاص هستند.(2)

5. خودسازی و تزکیه نفس: کسانی می توانند وارد بهشت شوند که خود را از آلودگی گناه و خطا پاک کنند. تزکیه هم شامل پاکی عمل، عقیده و گفتار می شود.(3)

جهنم

اشاره

در آیات زیادی از قرآن، جایگاه عذاب در آخرت «جهنم» نامیده شده است. بعضی از مفسران، جهنم را به معنای آتش و برخی به معنای عمیق و ژرف دانسته اند. در زبان عربی «جهنام» به معنای عمق زیاد است و اصل آن، واژه عبرانی «کهنام» بوده است؛ البته برخی اصل آن را فارسی و «گهنام» می دانند، به معنای چاه بسیار عمیق.

به عقیده همه ادیان، جهنم جایی است در جهان دیگر که بزهکاران و ستمگران را در آن به انواع عقوبت ها کیفر می دهند. طبق گفته قرآن مجید، جهنم دارای هفت در است که شاید منظور درکات و اقسام کیفر باشد.

اوصاف جهنم

از مجموع آیات، چنین برداشت می شود که جهنم، دارای عذاب دردناک و آتشی سوزان است که انتها ندارد و با آتش دنیایی قابل قیاس نیست. اکنون به بعضی از اوصاف آن می پردازیم:

1. عذاب جهنم، ماندگار و دایمی است و مجرمان از آن، خلاصی نمی یابند.(4) به

1- نساء (4):13_14؛ فتح (48):17.
2- ص (38):82_83؛ صافات (37):40_50.
3- طه (20):75_76؛ آل عمران (3):162.
4- زخرف (43):76_78.