آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 237

هر سه دین، در این مطلب اشتراک دارند که مراد از آخرالزمان، دوره ای از زندگی بشر است که ظلم و فساد از بین می رود و ظالمان و ستمگران، به جزای عمل خود می رسند و صالحان و مؤمنان وارث زمین می شوند.

نقطه اشتراک بین سه دین، این است که در آخرالزمان حکومت الهی، تحقق می یابد و تا ابد بر زمین مستقر می شود. همه مردم نیز موحد و یکتا پرست می شوند. هر سه دین، اعتقاد دارند که در آخرالزمان، اتفاقات غیر طبیعی و بی سابقه رخ خواهد داد. نیز معتقدند آغاز این دوره با آمدن منجی موعود آغاز می شود؛ اما درباره انتها و مدت آن به طور دقیق سخنی نگفته اند. اینک نمونه هایی از هر سه دین بیان می شود:

یهود

آب پاک بر شما خواهم پاشید و طاهر خواهید شد و شما را از همه نجاسات و از همه بت های شما، طاهر خواهم ساخت.(1)

مسیحیت

می گفت: وقت تمام شد و ملکوت خدا نزدیک است؛ پس توبه کنید و به انجیل ایمان آورید.(2)

اسلام

اراده کرده ایم که بر کسانی که در زمین به استضعاف کشیده شده اند، منّت گذاریم و آن ها را رهبران و وارثان قرار دهیم.(3)

ادیان ابراهیمی در این که پیش از آخرالزمان فساد، ظلم، مشکلات طبیعی و معنوی جهان را فرا می گیرد، اشتراک دارند. هر سه دین اتفاق نظر دارند که زمان

1- عهد عتیق، حزقیال نبی، 36: 25.
2- عهد جدید، مرقس، 1: 15.
3- قصص (28):5.