آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 253

فرا نرسیده و این، باعث امیدواری بیشتر پیروان می شود. برخلاف دین یهود که معتقد است در آینده خواهد آمد و نیز دین مسیح که اعتقاد دارد به آسمان ها رفته و در آینده نزول خواهد کرد. البته لازم ذکر است اعتقاد به منجی در اسلام، با توجه به اختلاف فِرَق و مذاهب، متفاوت است؛ بنابراین، عقیده ای که درباره منجی ذکر شد، عمدتاً مربوط به فرقه شیعه است. این گروه از مسلمانان حتی اعتقاد دارند مصلح موعود به انحای مختلف، ناظر به اعمال و زندگی پیروان خود می باشد و از آن ها دور نیست.

هزاره گرایی

هزاره گرایی(1) به معنای ظهور منجی در آغاز هر هزاره است که در بسیاری از فرهنگ ها و ادیان وجود دارد.

در دین مسیح و اسلام نیز مانند بسیاری از ادیان آسمانی، بحث هزاره گرایی وجود دارد. در جوامع مسیحی، این نظریه با آغاز هزاره جدید رواج یافت. اعتقاد مسیحیان بر این است که پسر انسان در آغاز هزاره ظهور خواهد کرد و با شکست دشمنان و تحقق ملکوت الهی، هزار سال حکومت خواهد نمود.

اینان همگی، زندگی را از نو آغاز کردند و با مسیح، هزار سال سلطنت نمودند.(2)

در اسلام نیز نظریاتی درباره هزاره گرایی مانند بیان عمر عالم و ظهور پیامبر آخرالزمان در هزاره آخر عمر عالم وجود دارد. این نظریه، بعضی آیات قرآن را که در آن ها عدد هزار آمده است، مؤید نظر خود ذکر می کند. در دین یهود و کتب مقدس آن، نظریه فوق وجود ندارد.

اما اختلاف مسیح و اسلام در این است که هزاره گرایی با صراحت و رونق بیشتری در دین مسیح وجود دارد، که درباره ظهور منجی آخرالزمان و حکومت او است؛ در حالی که در اسلام این اصطلاح درباره عمر عالم و روزهای قیامت (کان مقداره الف سنه....) (3) است.

1- Millemialism .
2- عهد جدید، مکاشفه یوحنا، 20: 4.
3- معارج (70):4.