آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 272

شما نیز به خدا، بی اساس و بیهوده می باشد.(1)

این عبارات، اهمیت اعتقاد به رجعت در دین مسیح را می رساند. حتی در برخی موارد، شاگردان و حواریون اظهار کرده اند که بعد از مردن، زنده خواهند شد:

می دانیم همان خدا که خداوند ما عیسی را پس از مرگ زنده کرد، ما را نیز مانند عیسی مسیح، زنده خواهد کرد، تا به همراه شما به حضور او ببرد.(2)

به اعتقاد مسیح، هر کسی به او ایمان آورد، مشمول این قانون می شود.

در اسلام هم مانند دو دین یاد شده و بلکه جامع تر، مسأله رجعت و زنده شدن مردگان، هم در دنیا و هم در آخرت بیان شده است. گرچه بعضی فرق، به رجعت در این دنیا اعتقادی ندارند.

رجعت، در قرآن و روایات اسلامی وارد شده است. دلیل وقوع رجعت، وجود این اتفاق در امت های گذشته بیان شده است. از سویی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: هر اتفاقی در امت های پیشین رخ داده است، در این امت نیز رخ خواهد داد.(3) به اعتقاد مسلمانان، در آخرالزمان و هنگام آمدن مصلح موعود، عده ای زنده می شوند تا گروهی از نعمت حکومت عدل برخوردار شوند و گروهی دیگر، به جزا و کیفر عمل خویش برسند و این از مختصات مذهب تشیع است.(4)

طبق اعتقاد برخی فرقه های مسلمانان، دو نوع رجعت وجود دارد: رجعت معهود بین ادیان که به منظور حسابرسی به اعمال است و رجعت دنیا که مخصوص گروهی از مردم است و با ظهور منجی موعود صورت می گیرد.

در مسأله رجعت، بین ادیان ابراهیمی تفاوت هایی از این قرار وجود دارد:

1. دین یهود اعتقاد دارد تنها قوم بنی اسرائیل دوباره زنده می شوند، تا زندگی جاوید بیابند؛ اما در دین مسیح، بعضی عبارات عهد جدید، رجعت را درباره همه صادق می داند.(5)

1- عهد جدید، قرنطیان اول، 15: 14.
2- عهد جدید، نامه دوم به قرنطیان، 4: 14.
3- بحارالانوار، ج53، ص59.
4- بحارالانوار، ج53، ص39، باب الرجعه.
5- پیشین، مکاشفه یوحنا، 20: 4_6.