آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 273

سپس مرده ها را دیدم که از بزرگ و کوچک در برابر خدا ایستاده اند. دفترها، یکی پس از دیگری گشوده شد....(1)

دین اسلام هم به دو گونه رجعت قایل است؛ هرچند رجعت دنیایی را مخصوص عده ای خاص می داند؛ ولی رجعت آخرتی را درباره همه، مطرح می کند.

2. تفاوت دیگر، در همین مطلب اخیر است که دین یهود و مسیح رجعت را در همین دنیا می دانند و آن، زمانی است که ماشیح و مسیح موعود ظهور کند؛ اما در اسلام، رجعت هم در آخرالزمان و هم در آخرت تحقق می یابد. البته همان گونه که قبلا گفته شد، همه فرق اسلامی درباره رجعت دنیایی در آخرالزمان متفق نیستند. در دین مسیح نیز گاهی رجعت دنیایی استنباط می شود؛ اما بعد از آن، آمدن عیسی علیه السلام را می گوید که به ظاهر در محتوای آن ها تناقض وجود دارد؛ مانند این عبارت:

همین طور نیز وقتی تمام این نشانه ها را ببینید، بدانید که پایان کار بسیار نزدیک شده است، مطمئن باشید این نسل خواهد ماند و همه این ها را به چشم خود خواهد دید. آسمان و زمین از بین خواهد رفت؛ اما کلام من باقی خواهد ماند؛ اما هیچ کس نمی داند چه روزی و چه ساعتی دنیا به آخر خواهد رسید....(2)

البته دین مسیح نیز یک جا قائل شده است رجعت، دوبار پیش خواهد آمد، در انتهای این عالم و در آخرت.

اینان همگی، زندگی را از نو آغاز کردند و با مسیح هزار سال سلطنت نمودند. این، قیامت اول است. قیامت بعدی، در پایان آن هزار سال رخ خواهد داد؛ در آن زمان بقیه مردگان زنده خواهند شد.(3)

3. در دین یهود، تمام فرقه ها مانند فرقه صدوقیان به رجعت قائل نیستند. در دین مسیح هم کلیسای غرب، بیشتر به جنبه مصلوب شدن عیسی علیه السلام نظر دارد، تا به جنبه زنده شدن مجدد او. اما تمام فرقه های مسلمان قائل به رجعت آخرتی هستند؛ گرچه در رجعت دنیایی، اختلاف نظر دارند.

4. رجعت در دین یهود، بیشتر جنبه تاریخی دارد، تا مبنای اعتقادی؛ زیرا قوم

1- پیشین، مکاشفه یوحنا، 12_15.
2- انجیل متی، 24: 33_36.
3- عهد جدید، مکاشفه یوحنا، 20: 4_5.