آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 274

یهود، رجعت را زمینه ساز پیروزی خود بر دشمنان و کیفر آن ها می دانند؛ اما در مسیح و دین اسلام، جنبه اعتقادی و دینی دارد.

حیات آخرتی

درباره حیات آخرتی و جزئیات آن، در ادیان ابراهیمی _ به ویژه دین یهود _ چندان توضیح و بیانی وارد نشده است و ابهاماتی وجود دارد. در دین یهود آمده است:

نیکان و صالحان، زندگی ابدی می یابند و از آسایش و راحتی و نعمت های فراوان برخوردار می شوند و گناهکاران به جهنم وارد می شوند.(1)

در دین مسیح، به این موضوع روشن تر پرداخته شده است؛ به این مضمون که در آخرت، بهشت و جهنم وجود دارد و انسان ها دو دسته می شوند:

«کسانی که به عیسی ایمان آورده اند و گناهکاران».(2)

و چون زندگی در آن عالم ابدی است، مؤمنان از نعمت های دایمی و گناهکاران از عذاب دایم برخوردار می شوند.

در اسلام نیز حیات آخرتی با تفصیل بیشتر مطرح شده است؛ از جمله این که زندگی آن جا، ابدی و همیشگی است و مؤمنان و صالحان، دائماً از نعمت ها برخوردارند. همه چیز آن جا دارای درک و شعور و با طراوت است.(3)

در اسلام غیر از حیات آخرتی، عقیده بر این است که حیات دنیایی نیز رو به صلاح و روشنی خواهد رفت و یک زندگی همراه کمالات معنوی _ اجتماعی خواهد آمد که طی آن، انسان به تمام کمالات لایق خود خواهد رسید. این، امتیاز دین اسلام بر دین یهود و مسیح است.

روز خداوند

اصطلاح روز خداوند، همراه تأکید بر آن، در سه دین ابراهیمی وجود دارد؛ روزی که حق بر باطل پیروز شده و قدرت و عظمت خدا آشکار می گردد. در دین یهود، روز خداوند، به معنای روز پیروزی و کامیابی و نجات موحدان و عذاب گناهکاران معرفی

1- عهد عتیق، دانیال، 12: 2.
2- عهد جدید، نامه دوم پطرس، 3: 10 و نامه دوم پولس به قرنطیان، 12: 3.
3- عنکبوت (29): 64.