آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 85

یکی از خبرهای مهم انبیا درباره آخرالزمان، خبر برپایی حکومت مسیحایی است. حزقیال خبر از داوود جدیدی می دهد که پادشاهی اسرائیل را تا ابد به دست می گیرد.(1) ارمیا خبر از پادشاهی از نسل داوود می دهد.

خداوند می گوید: اینک ایامی می آید که من شخص عادلی را از نسل داوود منصوب خواهم کرد که به پادشاهی سلطنت نموده، به فطانت رفتار خواهد کرد و انصاف و عدالت را در زمین اجرا خواهد نمود. در ایام وی، یهودا نجات خواهد یافت و اسرائیل با امنیت ساکن خواهد شد.(2)

خطوط اصلی تفکر آخرالزمان در دین یهود، این است که نظم الهی بر جهان حاکم بوده، ولی به وسیله نیروهای شیطانی سست شده است و این نظم باید بار دیگر سازمان یافته و پادشاهی آسمان ها بر زمین حاکم شود.

بنابراین، ازدیاد مصائب در جهان و به طور گسترده، در حقیقت بشارت آمدن روز خداوند است. در آن روز، شاهد از بین رفتن بدکاران و بازگشت مهاجران یهودی پراکنده در جهان به فلسطین و اورشلیم خواهیم بود. دوره ای از سعادت، صلح، نیک بختی و عدالت آغاز می شود و این، یک رجعت به نیک بختی و سعادت بهشتی نخستین است. عمل سازمان دهی مجدد، به دست یک ناجی از نسل داوود؛ یعنی مسیح انجام می گیرد. مسیح، کاملاً انسان نیست. پسر انسان، در اصل به معنای همان انسان است؛ ولی در شرایط آخرالزمانی این مفهوم، ارزش بیشتری به خود می گیرد، و خصوصیّت اصلی آن، برتر بودن از انسان است.(3)

در کتاب حَنک(4) که متعلق به اسنی ها است، پسر انسان، موجودی آسمانی، برتر از فرشتگان، دارای وجودی قبل از آفرینش جهان و بهره مند از حکمت الهی است. پسر انسان، در آخرالزمان از روی ابرها پایین می آید و سلطنتی جاویدان را روی زمین تشکیل می دهد.(5)

1- عهد عتیق، حزقیال، 37: 24 _ 28.
2- عهد عتیق، ارمیا، 23: 5 _ 6.
3- عهد عتیق، دانیال نبی، 7: 13_15.
4- Henoch.
5- با استفاده از : سلسله دروس کلام یهودیت.