آخرالزمان در ادیان ابراهیمی صفحه 87

تسلی دهید. قوم مرا تسلی دهید. خدا به شما می گوید: سخن دلاویز به اورشلیم گویید... ای صهیون که بشارت می دهی به کوه بلند! برآی. و ای اورشلیم که بشارت می دهی! آوازت را با قوت بلند کن.(1)

در کلمات انبیا، از منجی آخرالزمان با تعابیر مختلفی یاد شده است؛ مثل شاه عادل، شبان و پادشاه. اهمیت منجی و مسیحای آخرالزمان در دین یهود، به اندازه ای بوده که حتی خود عیسی را هم مسیحای موعود و آخرالزمان معرفی کردند؛ گرچه بسیاری از یهودیان با این اعتقاد، مخالفت نمودند.(2)

سفر پیدایش

در فصل 12، بند 7 آمده است که خداوند به حضرت ابراهیم می فرماید:

زمین را به ذریت تو می بخشم و نسل تو مانند ستارگان بر روی زمین فراوان می شود.

نیز در فصل 17، می فرماید:

از نسل تو امتی عظیم به وجود می آید و امت های دیگر از تو برکت پیدا می کنند.

اشعیای نبی

در این کتاب، می فرماید:

در آینده حکومت عدل برقرار می شود. حق مظلومان ادا و ظالمان به جزای کردار خویش می رسند. ظلم و بی عدالتی، از جهان محو می شود؛ به گونه ای که گرگ با بره کنار هم زندگی می کنند.(3)

در فصل 65، آیات 9_20 می فرماید:

خوبان به حکومت می رسند و وارث زمین می شوند؛ اما کسانی که ظلم و گناه کردند، از لب تیز شمشیر گذشته، به سزای عملشان می رسند.

همچنین در فصل 45، آیه 22 می فرماید:

در آینده، حکومت جهانی برپا خواهد شد و این، تخلف ناپذیر است و همه ملت ها و مردم،

1- عهد عتیق، اشعیاء، 40: 1_9.
2- عهد عتیق، ارمیا، 43: 14_ 16؛ حزقیال، 34: 22_ 23؛ زکریا، 9: 9 _ 10؛ ادیان زنده جهان، ص 293_294.
3- فصل 11: 1 _10.