- چکیده 1
- اشاره 7
- آسیب شناسی دینی 10
- آسیب شناسی مهدویت 12
- اشاره 17
- 1. مفهوم شناسی جامعه منتظر 23
- 1 _2. عدم درک صحیح از اضطرار به حجت 28
- 2 _2. برداشت انحرافی از مفهوم غیبت 29
- 3 _2. برداشت انحرافی از مفهوم انتظار 39
- 4 _2. آمیختگی نشانه های ظهور با شرایط ظهور 49
- 5 _2. زمینه سازی از راه گسترش ظلم و فساد 51
- 7 _2. تطبیق 63
- 8 _2. طرح مباحث غیرضروری 69
- 9 _2. کوتاهی متولیان در ارائه معارف 73
- 3. آسیب های رفتاری 82
- 1 _3. ایجاد هرج و مرج و بروز اختلافات شدید 82
- 2 _3. استعجال 87
- 4 _3. ملاقات گرایی 100
- 5 _3. بروز کسالت، سستی و بی حالی 104
- 6 _3. نمادگرایی افراطی 109
- 7 _3. ارتباط گسسته و مقطعی 111
- 8 _3. روابط اجتماعی ناسالم (گسست اجتماعی) 112
- 9 _3. کم فروغ شدن عواطف انسانی 116
- 10 _3. شیوع ناهنجاری های رفتاری 119
- 11 _3. انگیزه های غیر انسانی در روابط اجتماعی 124
- 12 _3. آسیب های سیاسی در عصرانتظار 125
- 14 _3. ابهام در آثار روانی مهدویت 128
- 15 _3. انتظار منجی بدون تلاش برای تغییر 131
- 16 _3. بی تفاوتی منتظران در قبال زمینه سازی 133
- 17 _3. عدم پیروی از نایب امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 135
- 18 _3. عدم تبیین مشکلات فقدان امام علیه السلام 136
- اشاره 139
- 1. عوامل درون فردی 141
- 1_1. فراموشی ولایت خدا و معصومان علیهم السلام 141
- 2_1. فقر فرهنگی 142
- 4_1. اشتیاق غیر معقول 150
- 2_1. عدم معرفت عمومی 153
- 2. عوامل برون فردی 153
- مفهوم جامعه پذیری 157
- اشاره 161
- 1_1. ترس از امام و آرمان های او 163
- 2_1. گریز از امام و آرمان های او 165
- 3_1. ترک وظایف و تکالیف انتظار 169
- 2. آسیب های اجتماعی 171
- 2_2. عدم پیروی از فقها و دانشمندان 174
- 3_2. گسست میان نسل های تشیع 177
- اشاره 181
- اشاره 183
- 1_1. ریشه شناسی در پیش گیری 186
- 2. شناخت و بصیرت 189
- 3. فرهنگ سازی 192
- 2_3. فاکتورهای مؤثر در فرهنگ سازی 195
- اشاره 213
- 1. بازخوانی پرونده های مدعیان دروغین 215
- 1_2. اختلال روانی 222
- 2. عوامل انحراف مدعیان 222
- اشاره 222
- 2_2. خود کم بینی و حقارت 223
- 4_2. سوءاستفاده از نادانی 224
- 5_2. زودباوری مردم 225
- 3. تحلیل نهایی 227
- 4. اهداف و انگیزه ها 230
- 1. اقدامات ایجابی 233
- 6. اهم راهکارهای مقابله با مدعیان دروغین 233
- 2. اقدامات سلبی 234
- اشاره 234
- دو نکته 234
گسلی بر روابط اجتماعی و عواطف انسانی است که احادیث، آنها را بیان کرده اند. اکنون به بیان برخی از این ناهنجاری ها می پردازیم:
قطع رحم:
صلۀ رحم به معنای محبت و ارتباط داشتن با خویشان است که در اسلام به آن توصیه و در زمرۀ واجبات شمرده شده است. قطع آن به معنای بی توجهی و گسست پیوند خویشاوندی است. بنابر روایات، در روزگار پیش از ظهور، این پدیده در میان مردم به گونه ای شیوع می یابد که دست نیاز خویشاوندان محتاج را نیز بر نمی تابند.
امام صادق علیه السلام می فرماید: «رأیت الارحام قد تقطّعت؛(1) وقتی دیدی پیوندهای خویشاوندی، گسسته شده است».
پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
قیامت برپا نمی شود تا آنکه زمانی فرا رسد که مردمی [از شدت فقر] به اقوام و بستگان خود مراجعه کنند و آنان را به پیوند خویشاوندی سوگند دهند تا بلکه به او کمک کنند؛ ولی چیزی به او نمی دهند.(2)
بی حرمتی انسان ها به یک دیگر:
در آموزه های دینی به اعضای جامعه اسلامی سفارش شده است که به یک دیگر احترام بگذارند و از بی حرمتی به یکدیگر اجتناب کنند.
1- بحارالانوار، ج52، ص256.
2- الامالی شجری، ج2، ص271.