- چکیده 1
- اشاره 7
- آسیب شناسی دینی 10
- آسیب شناسی مهدویت 12
- اشاره 17
- 1. مفهوم شناسی جامعه منتظر 23
- 1 _2. عدم درک صحیح از اضطرار به حجت 28
- 2 _2. برداشت انحرافی از مفهوم غیبت 29
- 3 _2. برداشت انحرافی از مفهوم انتظار 39
- 4 _2. آمیختگی نشانه های ظهور با شرایط ظهور 49
- 5 _2. زمینه سازی از راه گسترش ظلم و فساد 51
- 7 _2. تطبیق 63
- 8 _2. طرح مباحث غیرضروری 69
- 9 _2. کوتاهی متولیان در ارائه معارف 73
- 3. آسیب های رفتاری 82
- 1 _3. ایجاد هرج و مرج و بروز اختلافات شدید 82
- 2 _3. استعجال 87
- 4 _3. ملاقات گرایی 100
- 5 _3. بروز کسالت، سستی و بی حالی 104
- 6 _3. نمادگرایی افراطی 109
- 7 _3. ارتباط گسسته و مقطعی 111
- 8 _3. روابط اجتماعی ناسالم (گسست اجتماعی) 112
- 9 _3. کم فروغ شدن عواطف انسانی 116
- 10 _3. شیوع ناهنجاری های رفتاری 119
- 11 _3. انگیزه های غیر انسانی در روابط اجتماعی 124
- 12 _3. آسیب های سیاسی در عصرانتظار 125
- 14 _3. ابهام در آثار روانی مهدویت 128
- 15 _3. انتظار منجی بدون تلاش برای تغییر 131
- 16 _3. بی تفاوتی منتظران در قبال زمینه سازی 133
- 17 _3. عدم پیروی از نایب امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 135
- 18 _3. عدم تبیین مشکلات فقدان امام علیه السلام 136
- اشاره 139
- 1_1. فراموشی ولایت خدا و معصومان علیهم السلام 141
- 1. عوامل درون فردی 141
- 2_1. فقر فرهنگی 142
- 4_1. اشتیاق غیر معقول 150
- 2_1. عدم معرفت عمومی 153
- 2. عوامل برون فردی 153
- مفهوم جامعه پذیری 157
- اشاره 161
- 1_1. ترس از امام و آرمان های او 163
- 2_1. گریز از امام و آرمان های او 165
- 3_1. ترک وظایف و تکالیف انتظار 169
- 2. آسیب های اجتماعی 171
- 2_2. عدم پیروی از فقها و دانشمندان 174
- 3_2. گسست میان نسل های تشیع 177
- اشاره 181
- اشاره 183
- 1_1. ریشه شناسی در پیش گیری 186
- 2. شناخت و بصیرت 189
- 3. فرهنگ سازی 192
- 2_3. فاکتورهای مؤثر در فرهنگ سازی 195
- اشاره 213
- 1. بازخوانی پرونده های مدعیان دروغین 215
- 1_2. اختلال روانی 222
- 2. عوامل انحراف مدعیان 222
- اشاره 222
- 2_2. خود کم بینی و حقارت 223
- 4_2. سوءاستفاده از نادانی 224
- 5_2. زودباوری مردم 225
- 3. تحلیل نهایی 227
- 4. اهداف و انگیزه ها 230
- 1. اقدامات ایجابی 233
- 6. اهم راهکارهای مقابله با مدعیان دروغین 233
- 2. اقدامات سلبی 234
- اشاره 234
- دو نکته 234
رواج یافته باشد و نیز به نوآوری ها و عقاید مخالف با اصول دین و سیره پیامبر اسلام گفته می شود.
واژه بدعت به معنای نسبت دادن عقاید و دیدگاه های جدید به دین است که با مبانی کتاب و سنت معصومان علیهم السلام سازگاری ندارد؛ از این رو هر چه بیرون از کتاب آسمانی قرآن و یا سنت معصومان علیهم السلام باشد و به عنوان نظر دینی ارائه شود، نظر شخصی و تفسیر به رأی است و نمی توان و نباید به عنوان دین مطرح شود که در این صورت بدعت شناخته می شود. بدعت، هم در بعد پیدایش و زمینه فردی خود و هم در بعد پذیرش و زمینه اجتماعی، معلول عدم معرفت است؛ از این رو جامعه منتظر یکی از مهم ترین عوامل آسیب زای خود را می بایست در ایجاد بدعت جست و جو کند.
اولین گام در پیدایش بدعت ها، نادیده گرفتن روش ها و منابع تفسیری دین است که ممکن است در برخی شرایط به دلیل عدم آگاهی یا عدم رضایت به منابع و یا روش های دینی به روش ها و منابع خاص دیگری روی آورد. در چنین وضعیتی، برخی باورها در باره بعضی امور پدیدار می شود و دگرگونی در سطح ارزش ها به وجود می آید و باعث می شود در سایر بخش ها و لایه های اجتماعی، دگرگونی هایی به وجود آید. باید توجه داشت خاستگاه پیدایش بدعت ها، خود زمینه ساز و بستر مناسب پیدایش شبهه ها نیز می باشد که هردو عامل، معلول عدم معرفت دینی است.