- چکیده 1
- اشاره 7
- آسیب شناسی دینی 10
- آسیب شناسی مهدویت 12
- اشاره 17
- 1. مفهوم شناسی جامعه منتظر 23
- 1 _2. عدم درک صحیح از اضطرار به حجت 28
- 2 _2. برداشت انحرافی از مفهوم غیبت 29
- 3 _2. برداشت انحرافی از مفهوم انتظار 39
- 4 _2. آمیختگی نشانه های ظهور با شرایط ظهور 49
- 5 _2. زمینه سازی از راه گسترش ظلم و فساد 51
- 7 _2. تطبیق 63
- 8 _2. طرح مباحث غیرضروری 69
- 9 _2. کوتاهی متولیان در ارائه معارف 73
- 3. آسیب های رفتاری 82
- 1 _3. ایجاد هرج و مرج و بروز اختلافات شدید 82
- 2 _3. استعجال 87
- 4 _3. ملاقات گرایی 100
- 5 _3. بروز کسالت، سستی و بی حالی 104
- 6 _3. نمادگرایی افراطی 109
- 7 _3. ارتباط گسسته و مقطعی 111
- 8 _3. روابط اجتماعی ناسالم (گسست اجتماعی) 112
- 9 _3. کم فروغ شدن عواطف انسانی 116
- 10 _3. شیوع ناهنجاری های رفتاری 119
- 11 _3. انگیزه های غیر انسانی در روابط اجتماعی 124
- 12 _3. آسیب های سیاسی در عصرانتظار 125
- 14 _3. ابهام در آثار روانی مهدویت 128
- 15 _3. انتظار منجی بدون تلاش برای تغییر 131
- 16 _3. بی تفاوتی منتظران در قبال زمینه سازی 133
- 17 _3. عدم پیروی از نایب امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 135
- 18 _3. عدم تبیین مشکلات فقدان امام علیه السلام 136
- اشاره 139
- 1. عوامل درون فردی 141
- 1_1. فراموشی ولایت خدا و معصومان علیهم السلام 141
- 2_1. فقر فرهنگی 142
- 4_1. اشتیاق غیر معقول 150
- 2_1. عدم معرفت عمومی 153
- 2. عوامل برون فردی 153
- مفهوم جامعه پذیری 157
- اشاره 161
- 1_1. ترس از امام و آرمان های او 163
- 2_1. گریز از امام و آرمان های او 165
- 3_1. ترک وظایف و تکالیف انتظار 169
- 2. آسیب های اجتماعی 171
- 2_2. عدم پیروی از فقها و دانشمندان 174
- 3_2. گسست میان نسل های تشیع 177
- اشاره 181
- اشاره 183
- 1_1. ریشه شناسی در پیش گیری 186
- 2. شناخت و بصیرت 189
- 3. فرهنگ سازی 192
- 2_3. فاکتورهای مؤثر در فرهنگ سازی 195
- اشاره 213
- 1. بازخوانی پرونده های مدعیان دروغین 215
- 2. عوامل انحراف مدعیان 222
- 1_2. اختلال روانی 222
- اشاره 222
- 2_2. خود کم بینی و حقارت 223
- 4_2. سوءاستفاده از نادانی 224
- 5_2. زودباوری مردم 225
- 3. تحلیل نهایی 227
- 4. اهداف و انگیزه ها 230
- 1. اقدامات ایجابی 233
- 6. اهم راهکارهای مقابله با مدعیان دروغین 233
- دو نکته 234
- 2. اقدامات سلبی 234
- اشاره 234
آموختنی است. طبیعی است امر پیش گیری و اصلاح نیز آموختنی باشد. منحرفان نیز چون بیماران هستند که ابتلائاتی دارند و قابل درمانند به شرطی که راه و روشی برای درمان و اصلاحشان حاذقانه عرضه و ارائه شود. در جمع، عوامل کنترل بسیاری در فرد و اجتماع وجود دارند که پیش گیری را ممکن می سازند و در این زمینه از مذهب، اخلاق، ضوابط و مقررات اجتماعی، وجدان و…قابل ذکرند.
نخست این مسأله مطرح است که از چه چیزی پیش گیری کنیم؟ پاسخ، یک کلمه است؛ پیش گیری از انحراف. اما انحراف چیست؟ در این مورد پاسخ روشن و صریحی وجود ندارد. برخی، انحراف را در همان چیزهایی منحصر می کنند که ما تحت عنوان جرم یا گناه و زمانی تخلف یا جنایت ذکر می کنیم و البته این مسأله ای است که مورد تأیید بیشتر آسیب شناسان است.
ناگفته نماند که در برخی جوامع، حتی ناتوانایی های بدنی، فلج بودن، نابینایی، کند ذهنی و لکنت زبان در ردیف انحراف به حساب می آید.
1_1. ریشه شناسی در پیش گیری
در پیش گیری، این مهم است که هرگز به قطع شاخه های یک انحراف اکتفا نکنیم که امکان رشد وجوانه زدن آن بسیار است. اصل، این است که ریشه و منشأها را بشناسیم و اگر بنای اقدامی است، کارو تلاش را از آنجا آغاز کنیم.