- چکیده 1
- اشاره 7
- آسیب شناسی دینی 10
- آسیب شناسی مهدویت 12
- اشاره 17
- 1. مفهوم شناسی جامعه منتظر 23
- 1 _2. عدم درک صحیح از اضطرار به حجت 28
- 2 _2. برداشت انحرافی از مفهوم غیبت 29
- 3 _2. برداشت انحرافی از مفهوم انتظار 39
- 4 _2. آمیختگی نشانه های ظهور با شرایط ظهور 49
- 5 _2. زمینه سازی از راه گسترش ظلم و فساد 51
- 7 _2. تطبیق 63
- 8 _2. طرح مباحث غیرضروری 69
- 9 _2. کوتاهی متولیان در ارائه معارف 73
- 3. آسیب های رفتاری 82
- 1 _3. ایجاد هرج و مرج و بروز اختلافات شدید 82
- 2 _3. استعجال 87
- 4 _3. ملاقات گرایی 100
- 5 _3. بروز کسالت، سستی و بی حالی 104
- 6 _3. نمادگرایی افراطی 109
- 7 _3. ارتباط گسسته و مقطعی 111
- 8 _3. روابط اجتماعی ناسالم (گسست اجتماعی) 112
- 9 _3. کم فروغ شدن عواطف انسانی 116
- 10 _3. شیوع ناهنجاری های رفتاری 119
- 11 _3. انگیزه های غیر انسانی در روابط اجتماعی 124
- 12 _3. آسیب های سیاسی در عصرانتظار 125
- 14 _3. ابهام در آثار روانی مهدویت 128
- 15 _3. انتظار منجی بدون تلاش برای تغییر 131
- 16 _3. بی تفاوتی منتظران در قبال زمینه سازی 133
- 17 _3. عدم پیروی از نایب امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 135
- 18 _3. عدم تبیین مشکلات فقدان امام علیه السلام 136
- اشاره 139
- 1. عوامل درون فردی 141
- 1_1. فراموشی ولایت خدا و معصومان علیهم السلام 141
- 2_1. فقر فرهنگی 142
- 4_1. اشتیاق غیر معقول 150
- 2_1. عدم معرفت عمومی 153
- 2. عوامل برون فردی 153
- مفهوم جامعه پذیری 157
- اشاره 161
- 1_1. ترس از امام و آرمان های او 163
- 2_1. گریز از امام و آرمان های او 165
- 3_1. ترک وظایف و تکالیف انتظار 169
- 2. آسیب های اجتماعی 171
- 2_2. عدم پیروی از فقها و دانشمندان 174
- 3_2. گسست میان نسل های تشیع 177
- اشاره 181
- اشاره 183
- 1_1. ریشه شناسی در پیش گیری 186
- 2. شناخت و بصیرت 189
- 3. فرهنگ سازی 192
- 2_3. فاکتورهای مؤثر در فرهنگ سازی 195
- اشاره 213
- 1. بازخوانی پرونده های مدعیان دروغین 215
- 2. عوامل انحراف مدعیان 222
- 1_2. اختلال روانی 222
- اشاره 222
- 2_2. خود کم بینی و حقارت 223
- 4_2. سوءاستفاده از نادانی 224
- 5_2. زودباوری مردم 225
- 3. تحلیل نهایی 227
- 4. اهداف و انگیزه ها 230
- 1. اقدامات ایجابی 233
- 6. اهم راهکارهای مقابله با مدعیان دروغین 233
- 2. اقدامات سلبی 234
- دو نکته 234
- اشاره 234
بر این اساس شایسته است پرداختن به مباحثی از قبیل ازدواج حضرت یا وجود فرزند برای آن بزرگوار یا محل زندگی حضرت و مانند آن _ که از نمونه های بحث های غیر ضروری به شمار می روند _ جای خود را به مباحث کاربردی و تأثیرگذار بدهد؛ برای مثال گفت و گو درباره شرایط و زمینه های ظهور، بر بحث های علایم ظهور که عموماً برای تطبیق علایم با اوضاع فعلی صورت می گیرد، تقدم یابد؛ از این رو آشنایی با شرایط ظهور، مشتاقان امام را به حرکت در راستای تحقق آن شرایط ترغیب کند.
در طرح مباحث مهدویت، جامع نگری لازم است و مقصود این است که هنگام گفت و گو درباره یک موضوع، مجموعه معارف مهدویت مورد مطالعه قرار گیرد؛ زیرا گاهی بعضی افراد، با مطالعه برخی روایات و بدون در نظر گرفتن روایات دیگر، تحلیل های نادرستی از جریان مهدویت بیان می کنند.
9 _2. کوتاهی متولیان در ارائه معارف
ناکامی بشر، از نابالغی او سرچشمه می گیرد و از آن جایی که «لم یُمتثل امرُ رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم من الهادین بعد الهادین»(1)دستور رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را دربارۀجانشینانش، یکی پس از دیگری پیروی نکردند. بلکه «والاُمّۀ
1- مفاتیح الجنان، دعای ندبه.