منجی در ادیان صفحه 197

کشور و سوشیانس (سوشیانت) موبدان موبد است.(1)

سوشیانت، برگزیده ای همانند زرتشت است و هر آنچه با زرتشت آغاز شده، مأمور به انجام رسانیدن آن است. در طول هزاره وی کلیه کارها بر مبنای گاهان جریان می یابد. او سودمند است و تن کردار. یعنی همه جهان مادی را سود می بخشد و همه مردمان تن دار و جاندار را بی رنجی. بنا به روایات در زمان سوشیانت، سال 365 روز کامل است و کبیسه ندارد: «در روزگار سوشیوس «ل» روز (= 30 روز) خورشید در میان آسمان ایستد و این دفعت خورشید به جایگاه خویش شود و بعد از آن سال 365 روز راست شود و آفتاب از سر حمل تا سر حمل رسند؛ چنان که اکنون چهار یک شبان روز باز پس افتد، آن زمان نباشد، کبیسه نکند.»(2)

در زمان اوست که طوس به نزد گرشاسب می رود و او را می گوید به گاهانی یشت کن و گرز بیفکن؛ چه اگر چنین نکنی تو را بکشم. گرشاسب از بیم تیر طوس گرز خود را بر زمین افکنده دین را پذیرا می شود.(3)

پس از آن هیچ انسان زنده ای نمیرد. همه مردمان دین بهی را برگزینند و با یکدیگر به دوستی و مهربانی رفتار کنند. پیش از

1- آصف آگاه، سوشیانت منجی ایرانویج، صص 59 و 58.
2- ر.ک: جاماسب نامه فارسی، ص89.
3- این نکته فقط در روایت پهلوی (فصل48، بند های 50 و 51) بیان شده است.