منجی در ادیان صفحه 231

اندیشه میتریه در برخی کشورهای آسیای جنوب شرقی مورد اقبال و توجه فراوان واقع شد؛ مثلاً هنگامی که آیین بودا به چین رسید (حدود قرن اول میلادی) توجه زیادی به میتریه شد. علت این گرایش را تا حدی این باور دائویی دانسته اند که احتمال ظهور هر لحظه فرزانه ای را می داد که قادر بود از میان جمع دوستداران خود، فرهیختگان را به رستگاری برساند. در اول حکومت خاندان چین شرقی (420-317) زندگی آیینی بودایی به سمت میتریه گرایید. به هر حال، میتریه در تحول بودایی چینی نقش مهمی داشت.

در قرن بیستم نیز بوداییان کره به دنبال شناسایی میتریه بودند و بیست وهفت تندیس اصلی او را در جایگاه های ثابت به شکل ایستاده باشکوه ساختند. ژاپنی ها اطلاعات اولیه را درباره میتریه از کره گرفتند. این انتقال شامل تندیس های این بوداسَف هم بود. به نظر می رسد ژاپنی ها به میتریه به شکل کامی (که آورنده زندگی طولانی و نیکبختی است) نگاه می کنند. برخی گروه ها در ژاپن، منتظر ظهور میتریه اند؛ آن هم مکانی در بالای کیم پوسان که سرزمین طلایی در آن جا ساخته می شود و میتریه در آن سه موعظه می کند. در همه مناطق بودایی اصلی در آسیا پیروان (هموره) این عقیده را مطرح می کرده اند که میتریه در منطقه خودشان زاده می شود و بنابراین او را نه تنها بیگانه نمی دانند، بلکه یکی از خودشان به شمار می آورند.(1)