منجی در ادیان صفحه 25

می توان گفت در مطالعات تطبیقی ادیان، همه دین های ابراهیمی از سنت ابراهیم علیه السلام یعنی دین حنیف او الهام می گیرند. دین های یهود و مسیحیت و اسلام از جهاتی با یکدیگر اشتراک دارند که در ذیل به برخی از آنها اشاره می شود:

1. ادیان ابراهیمی همگی معتقد به تئوری پیامبری هستند. یعنی معتقدند خداوند افرادی را انتخاب کرده و برای آنها پیغام هایی را به طور مستقیم یا به واسطه یک فرشته ارسال فرموده است. لذا آموزه های آنان _ صرف نظر از وضعیت فعلی _ وحیانی یا توحیدی تلقی می شود.

2. قرآن کریم پیروان ادیان ابراهیمی را «اهل کتاب» می خواند. برخورد اصولی قرآن با اهل کتاب، شبیه با برخورد آن با مسلمانان می باشد؛ بدین معنا که می گوید بعضی از اهل کتاب حقیقتاً پیرو دین حضرت ابراهیم علیه السلام _ پدر ادیان ابراهیمی و وجه مشترک به دین یهود، مسیحیت و اسلام _ و مؤمن به خداوند و راسخ در علم هستند و بعضی دیگر افراد بی ایمان و به دنبال تخیلات خویش هستند.

3. پیروان ادیان سه گانه ابراهیمی، بر پیروزی ایمان بر کفر، حاکمیت حق و علم، عدالت اجتماعی، نجات بشر از ظلم و ستم و وراثت زمین به صالحان، اعتقاد راسخ دارند. در یک کلمه می توان گفت فلسفه تاریخ در ادیان ابراهیمی با اعتقاد به ظهور منجی معنی پیدا می کند. بر همین اساس، تلاش داریم منجی را از نگاه سه دین بزرگ یهود، مسیحیت و اسلام، به عنوان ادیان ابراهیمی بررسی نماییم.