منجی در ادیان صفحه 7

موجودیت حیات بشر را تهدید می کرده است. توده های مردم که خود قادر به رفع آن بلایای بزرگ نبودند، برای رهایی شان، ظهور نجات دهنده ای را انتظار می کشیدند.(1)

واژه نجات در لغت به معنای رها شدن و خلاصی یافتن است. همچنین نجات در اصطلاح یعنی رهایی انسان از هر چیزی که مانع زندگی سالم و ایده آل می شود؛ مثل رهایی از آلودگی ها و پلیدی ها، رهایی از ستم و خشونت، رهایی از زندان، رهایی از غرق شدن در دریا، نجات از بیماری و رهایی از اندوهی که روان انسان را مغلوب خود کرده است. براساس این تعریف، چندان غیر منتظره نخواهد بود که انسان ها در مراحلی یا درگرفتاری هایی خاص که قادر به حل مشکل خود نیستند، مرگ دریابند.

در قرآن نیز کلمه نجات با همین لفظ برای رسولان آمده است؛ مانند نجات نوح از غرق شدن در آن طوفان بزرگ(2)؛ نجات لوط از شهری که مردمان آن رفتارهایی آلوده به ناپاکی داشتند(3) و نجات بنی اسرائیل از چنگ فرعونیان.(4)

1- شعراء/ 169.
2- یونس/73: «فَکذَّبُوهُ فَنَجَّیْنَاهُ وَمَن مَّعَهُ فِی الْفُلْک وَجَعَلْنَاهُمْ خَلاَئِفَ وَأَغْرَقْنَا الَّذِینَ کذَّبُواْ بِآیَاتِنَا».
3- انبیاء 71 و 74 و 75: «وَنَجَّیْنَاهُ وَ لُوطاً إِلَی الْأَرْضِ الَّتِی بَارَکنَا فِیهَا لِلْعَالَمِینَ»؛ «وَ لُوطاً آتَیْنَاهُ حُکماً وَعِلْماً وَنَجَّیْنَاهُ مِنَ الْقَرْیَهِ الَّتِی کانَت تَّعْمَلُ الْخَبَائِثَ» ؛ «وَنُوحاً إِذْ نَادَی مِن قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَنَجَّیْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْکرْبِ الْعَظِیمِ».
4- بقره/49: «وَإِذْ نَجَّیْنَاکم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَسُومُونَکمْ سُوَءَ الْعَذَابِ».