زندگی مهدوی: (اخلاق و اوصاف منتظران) صفحه 139

رکابش جهاد کنیم و از توفیق دیدار چهره نورانی اش بهره مند باشیم و او را در گسترش عدالت جهانی و احیای سنت های فراموش شده دین و از بین بردن باطل و برقرار ساختن حق و یاری رسانی به مظلومان و بی پناهان یاری برسانیم.

شیعه منتظر می گوید:

اللّهمَ اِنّی اُجَدِّدُ لَهُ فی هذا الیومِ و فی کلِّ یَومٍ عَهداً و عقداً و بَیْعَهً فی رَقَبَتی؛(1)

خداوندا، من امروز و هر روز، این عهد و پیمان و بیعت را که بر گردن من است، با او تجدید می کنم.

یا همین مضمون را با تعابیر دیگری در دعای عهد می خوانیم که: خداوندا! من سحرگاه امروز و تا وقتی که زنده ام، همه روزه عهد و پیمان و بیعت با مولایم را تجدید می کنم و عهد می بندم که از آن روی گردان نشوم، پس مرا از جمله یاوران و مدافعان و مجریان اوامرش قرار بده...(2).

این عهد و پیمان، تکالیفی سنگین بر دوش ما می گذارد.

عهد بستن و پیمان شکستن، دور از جوانمردی و ایمان است. پس باید همواره در یاد و خاطرمان باشد که چنین پیمانی با مولای خویش بسته ایم. خود امام زمان، در دعاها میثاق الهی با مردم به شمار آمده است: «السّلام علیک یا میثاقَ اللهِ الّذی اَخذهُ و وَکدهُ.»(3)

1- مفاتیح الجنان، زیارت امام عصر پس از دعای ندبه.
2- دعای عهد: (اللّهم انی اجدّد له فی صبیحه یومی هذا وما عشتُ مِن ایّامی عهداً و عقداً...).
3- مفاتیح الجنان، زیارت آل یاسین.