- سخنی با شما 1
- بخش اول: اخلاق فردی 3
- اشاره 3
- ایمان و خدامحوری 4
- زندگی معنوی 8
- بصیرت دینی 12
- یاد خدا و ذکر 16
- یاد مرگ و قیامت 19
- انس با قرآن 23
- انس با مسجد 26
- دعا، عبادت، تهجّد 30
- تعهّد به آداب و سنن دینی 33
- تقوا و ترک گناه 36
- اخلاص 39
- قناعت 42
- صبر و شکیب 45
- ادب 49
- حفظ زبان 52
- محاسبه نفس 55
- طهارت 59
- همدلی با اهل بیت علیهم السلام 62
- اشاره 66
- بخش دوم: رفتار اجتماعی 66
- حُسن خلق 67
- محبّت و دوستی 71
- صدق و امانت 75
- تعاون 78
- رعایت حقوق دیگران 81
- تقدیر و سپاس 84
- نقدپذیری 88
- خدمت به مردم و نیازمندان 91
- وفای به عهد و قول و قرار 94
- عفاف و حجاب 97
- امر به معروف و نهی از منکر 101
- عمل به تکلیف 105
- درآمد و کسب حلال 109
- وحدت و همبستگی 113
- ولایتمداری و پیروی از علمای دین 117
- تولّی و تبّری 122
- عصر ظهور، الگو برای عصر غیبت 126
- بخش سوم: اوصاف منتظران 129
- اشاره 129
- انتظار فرج 130
- امید به آینده 132
- شناخت حجت خدا 135
- عهد و پیمان با مولا 138
- اصلاح جامعه و مبارزه با مفاسد 141
- دعا برای ظهور 143
- شهادت طلبی 146
- صبر بر هجران و حفظ ایمان 149
- زمینه سازی و تمهید 154
- تربیت ولایی فرزندان 158
- بصیرت و بینش 161
- یاد امام زمان علیه السلام 164
- تقوا، زمینه ساز دیدار 166
- احساس حضور در محضر 169
- همچون یاران مهدی علیه السلام 172
- عمل به توصیه های حضرت مهدی علیه السلام 174
- الگو برای خانواده و دیگران 177
- تبلیغ فرهنگ انتظار 180
- جمعه و انتظار 184
- عطر انتظار 187
- منابع و مآخذ 190
انس با قرآن
قرآن، منشور جاویدان اسلام و پیام آسمانی دین و معجزه جاوید پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم و عهدنامه الهی با بندگان است. ما نسبت به این کتاب عزیز، طبق رهنمودهای پیشوایان دین، سه وظیفه مهم و همیشگی داریم:
1. خواندن و قرائت و تلاوت؛
2. تأمّل و تدّبر در آیات قرآن و فهم حقایق آن؛
3. عمل به اوامر و نواهی الهی و احکام قرآن.
وقتی تلاوت و خواندن، به عنوان یک وظیفه و تکلیف مطرح است، پس باید مقدّمات آن را هم فراهم کرد، یعنی قدرتِ بر قرائت و صحیح خوانی آیات که باید هم خودمان بتوانیم، هم به فرزندانمان بیاموزیم، چون از جمله حقوق فرزند بر پدر، آن است که به او قرآن یاد دهد: «و یُعلِّمَهُ القرآنَ.»(1)
تلاوت قرآن، هم صحبت شدن با خداوند است. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
إذا اَحَبَّ أحدُکم اَنْ یُحَدِّثَ رَبَّهُ فَلْیَقْرءِ القرآنَ؛(2)
هرگاه یکی از شما دوست داشت که با پروردگارش صحبت کند، قرآن بخواند.
1- نهج البلاغه، حکمت399.
2- میزان الحکمه، حدیث16497.