حقیقت غیبت از منظر روایات صفحه 147

دست خود به شکمش اشاره فرمود.(1)

15. وأخبرنا أحمد بن محمد بن سعید قال: حدثنا علی بن الحسن التیملی، عن العباس بن عامر بن رباح، عن ابن بکیر، عن زراره قال: سمعت أبا جعفر الباقر (علیه السلام ) یقول: إن للغلام غیبه قبل أن یقوم، وهو المطلوب تراثه، قلت: ولم ذلک؟ قال: یخاف - وأومأ بیده إلی بطنه - یعنی القتل.(2)

زراره گوید: شنیدم امام باقر علیه السلام می فرمود: «همانا آن جوان (قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف ) را پیش از آن که قیام کند غیبتی خواهد بود و او کسی است که میراث او مطالبه می شود». (شاید به گمان این که از دنیا رفته است) عرض کردم: آن (غیبت) برای چیست؟ فرمود: «می ترسد» و با دست خود به شکم خویش اشاره فرمود، یعنی از کشته شدن.(3)

روایات دیگر، همین خوف را با عباراتی همانند: «همانا آن آواره رانده شده یکه و تنها و جدا از خانواده که خونِ پدرش خواسته و ستانده نشده است»(4) و «صاحب این امر، همان رانده شده آواره است که خون خواهی پدرش نشده و کینه عمویش را دارد و جدا از خانواده خویش است» بیان کرده اید.(5)

بررسی دلالت حدیث

در ابتدا یادآوری این نکته لازم به نظر می رسد، که از منظر عقل و شرع،

1-  الغیبه، ترجمه محمدجواد غفاری، ص 252، ح 18.
2- الغیبه، نعمانی، ص177.
3- الغیبه، ترجمه محمدجواد غفاری، ص 253، ح 20.
4- الغیبه، ترجمه محمدجواد غفاری، ص 253، ح 22 و 23.
5- الغیبه، ترجمه محمدجواد غفاری، ص 253، ح 24.