حقیقت غیبت از منظر روایات صفحه 174

نکرده است.(1)

علی بن محمد

با توجه به اینکه علی بن محمد بین افراد متعددی مشترک است، با استقراء فراوان این نتیجه به دست می آید که ایشان، علی بن محمد فیروزان قمی است که کثیر الروایه می باشند و گفته شده که در علم رجال تبحر داشته است.(2) از آنجا که قبلاً گفته شد کثیر الروایه بودن در صورت عدم ذم، دال بر وثاقت راوی است، (3) بنابر این راوی مشکلی ندارد.

احمد بن محمد

به نظر می آید ایشان «احمد بن محمد بن عیسی» باشند که از حسن بن محبوب روایات بسیاری دارند. اما آیت الله خویی می فرمایند: «علی بن محمد فیروزان از «احمد بن محمد بن خالد البرقی» روایت نقل می کرد». در هر صورت هر دو بزرگوار ثقه هستند و این شخصیت ضرری به روایت نمی زند.

حسن بن محبوب

ایشان عالمی جلیل القدر و ثقه بوده است؛ تا جایی که جناب کشی می فرماید: « من الفقها، الذین اجمع اصحابنا علی تصحیح ما یصحح عنه» (4)

ابراهیم الکوفی (الکرخی)

چون اجلایی همچون صفوان، ابن ابی عمیر و حسن بن محبوب از ایشان نقل

1- معجم رجال الحدیث، ج4، ص121، ش2282.
2- معجم رجال الحدیث، ج12، ص158، ش8451.
3- تنقیح المقال، ج14، ص213.
4- معجم رجال الحدیث، ج5، ص89، ش3070.