حقیقت غیبت از منظر روایات صفحه 176

عذاب می نمود».(1)

بررسی سند حدیث

جبرئیل بن احمد

آیت الله خویی (رحمه الله) می فرماید: «شیخ طوسی تصریح به کثرت روایت ایشان از بزرگان دارد و کشی هم از او خیلی روایت نقل کرده و اعتماد بر او دارد، ولی اعتماد قدما دلالت بر وثاقت یا حسن حال راوی ندارد، چون شاید بر مبنای اصاله العداله باشد».(2) مرحوم علامه تستری نیز می فرماید: «به طور قطع ایشان از مشایخ عیاشی می باشند.»(3) لذا اعتماد قدما و شیخ اجازه بودن در وثاقت ایشان کفایت می کند.

محمد بن عیسی بن عبید

آیت الله خویی (رحمه الله) می فرماید: «ایشان را جناب نجاشی توثیق نموده اند». ایشان، هم چنین،  نسبت ضعف برخی رجالیون به او را صحیح ندانسته اند. البته چون ایشان را با محمد بن عیسی بن عبید بن یقطین متحد می دانند، این موارد را در ذیل ابن یقطین آورده اند.(4)

یونس بن عبدالرحمن

آیت الله خویی (رحمه الله) برای پاسخ به بعضی تضعیف ها و روایات ذامه، بیست و پنج صفحه راجع به ایشان بحث می کنند؛ در حالی که وثاقت راوی برای ایشان قطعی

1- کمال الدین و تمام النعمه، ترجمه منصور پهلوان، ج 2، ص 543.
2- معجم رجال الحدیث، ج4، ص32، ش2046.
3- قاموس الرجال، ج2، ص564، ش1361.
4- معجم رجال الحدیث، ج17، ص110، ش11508 و ص113، ش11509.