حقیقت غیبت از منظر روایات صفحه 247

ایشان از مشایخ مرحوم صدوق هستند.(1) توثیق عام شامل این شخصیت می شود و این که مرحوم صدوق می فرماید: هم خط او را دیدم و هم دوباره از او سوال کردم، بر اعتماد او بر علی بن عبدالله دلالت می کند. سعدبن عبد الله و احمدبن اسحاق هم از اجلا و بزرگان روات شیعه می باشند.

بنابراین سند این حدیث در سطح عالی و قابل استناد می باشد.

بررسی دلالت حدیث

قبل از پرداختن به دلالت این دو روایت، مصادیقی از سرالله در روایات بیان می شود.

1. در برخی موارد، سرالله به شب قدر اطلاق شده است.(2)

2. در برخی موارد به اهل بیت علیهم السلام سرالله گفته شده است.(3)

3. گاهی به علوم خاص نزد اهل بیت علیهم السلام اطلاق شده است.(4)

4. در برخی موارد هم به غیبت امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف اطلاق شده است.

متن دو روایت، در دلالت بر معنای مورد نظر، مشترک است. البته سند و متن دو روایت بسیار شبیه هم هستند و هردو روایت بیانگر این است که علت غیبت از اسرار و امور الهی است و فقط اهل بیت علیهم السلام از اسرار آن آگاه هستند.

اگر سؤال شود که سر الهی، خود حضرت هستند، عرض می کنیم چنین نیست؛ چرا که هم از زبان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم اسم امام عصر علیه السلام و خصوصیات او برای شیعیان مکرر

1- علم رجال الحدیث، ج13، ص91، ش8304.؛ تنقیح المقال، ج3، ص96.
2- الاعتقادات فی دین الامامیه، باب هفتم، ص34.
3- کافی، ج1، ص221، ح3.
4- کافی، ج1، ص 402، ح5.