راه و بیراهه صفحه 36

روح القدس است و ملائکه و روح در شب قدر بر او نازل می شوند و سایر روایاتی که در این باره هست ما را از تکلفی که شیخ صدوق ورزیده بی نیاز می کند؛ گرچه سخن او نیز می تواند به صورتی صحیح باشد.(1)

4. آگاهی از غیب

پاره ای از روایات، پا را از دانش به آنچه فردا رخ می دهد، فراتر نهاده از علم به مطلق غیب به عنوان نشانه امام سخن گفته اند. در این باره می توان به این روایات اشاره کرد:

1. عن رافع بن سلمه قال: کنت مع علی بن أبی طالب صلوات الله علیه یوم النهرو إن فبینا علی علیه السلام جالس إذ جاء فارس فقال: السلام علیک یا علی فقال له علی علیه السلام : و علیک السلام مالک _ ثکلتک أمک _ لم تسلم علی بإمره المؤمنین؟ قال: بلی سأخبرک عن ذلک کنت إذ کنت علی الحق بصفین فلما حکمت الحکمین برئت منک و سمیتک مشرکا، فأصبحت لا أدری إلی أین أصرف ولایتی، والله لان أعرف هداک من ضلالتک أحب إلی من الدنیا و ما فیها فقال له: علی علیه السلام : ثکلتک أمک قف منی قریبا أریک علامات الهدی من علامات الضلاله، فوقف الرجل قریبا منه فبینما هو کذلک إذ أقبل فارس یرکض حتی أتی علیا علیه السلام فقال: یا امیر المؤمنین أبشر بالفتح أقر الله عینک، قد والله قتل القوم أجمعون، فقال له: من دون النهر أو من خلفه؟ قال: بل من دونه، فقال: کذبت و الذی فلق الحبه و برأ النسمه لا یعبرون أبدا حتی یقتلوا، فقال الرجل: فازددت فیه بصیره، فجاء آخر یرکض علی فرس له فقال له مثل ذلک فرد علیه امیر المؤمنین علیه السلام مثل الذی رد علی صاحبه، قال الرجل الشاک: و هممت أن أحمل علی علی علیه السلام فأفلق هامته بالسیف ثم جاء