راه و بیراهه صفحه 65

این که وصیت به صورت آشکار باشد و دیگران نیز از آن مطلع گردند، افرادی را بر وصیت خود شاهد قرار می دادند تا از این طریق، امامِ پس از خود را به شیعیان معرفی کنند. در روایتی درباره حضور شاهدان به هنگام وصیّ معرفی شدن امام حسن، امام حسین، امام سجاد و امام باقر علیهم السلام چنین آمده است:

سلیم بن قیس قال: شهدت وصیه امیر المؤمنین علیه السلام حین أوصی إلی ابنه الحسن علیه السلام و أشهد علی وصیته الحسین علیه السلام و محمداً و جمیع ولده و رؤساء شیعته و أهل بیته، ثم دفع إلیه الکتاب و السلاح و قال لابنه الحسن علیه السلام : یا بنی! أمرنی رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم أن أوصی إلیک و أن أدفع إلیک کتبی و سلاحی کما أوصی إلی رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و دفع إلی کتبه و سلاحه، و أمرنی أن آمرک إذا حضرک الموت أن تدفعها إلی أخیک الحسین علیه السلام . ثم اقبل علی ابنه الحسین علیه السلام فقال: و أمرک رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم أن تدفعها إلی ابنک هذا. ثم أخذ بید علی بن الحسین علیه السلام ثم قال لعلی بن الحسین: و أمرک رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم أن تدفعها إلی ابنک محمد بن علی و اقرأه من رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و منی السّلام(1)؛ سلیم می گوید: هنگامی که امیرالمؤمنین علیه السلام به پسرش امام حسن علیه السلام وصیت می فرمود، حاضر بودم. حضرت بر وصیتش امام حسین علیه السلام، محمد و همه فرزندانش و اهل بیت و رؤسای شیعیانش را شاهد گرفت. سپس امیرالمؤمنین علیه السلام کتاب و اسلحه را به امام حسن علیه السلام سپرد و فرمود: «پسرم! پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به من دستور داده به تو وصیت کنم و کتاب ها و اسلحه ام را به تو بسپارم، همان گونه که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به من وصیت فرمود و کتاب ها و اسلحه اش را به من سپرد. آن حضرت به من دستور داده تا به تو امر کنم که وقتی مرگت فرا رسید، آن ها را به برادرت حسین بسپار». سپس حضرت رو به امام