درسنامه مهدویت صفحه 123

چند نکته:

در این حدیث شریف که با سند معتبر از امام حسن عسگری  علیه السلامروایت شده، چندین نکته ی مهم به روشنی بیان شده است:

1. هرگز روی زمین خالی از حجت نبوده و نخواهد بود، چنان که در احادیث فراوان آمده است:

لَولاَ الْحُجَّهُ لَساخَتِ الاَْرْضُ بِأَهْلِها؛

اگر یک لحظه حجت خدا در روی زمین نباشد، زمین ساکنان خود را در کام خود فرو می برد.(1)

تصور نشود که در دوران «فترت» روی زمین خالی از حجت بوده است، مثلا در بین حضرت عیسی و پیامبر اسلام که دوران فترت نامیده می شود، پیامبر صاحب شریعت نبود، ولی پیامبران تبلیغی و اوصیای حضرت عیسی در میان بنی اسرائیل و اوصیای حضرت ابراهیم در سرزمین حجاز همواره بودند.

به هنگام ولادت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله حضرت عبد المطلب حجت خدا و حضرت ابوطالب وصی او بود.(2) ودایع نبوت در نزد حضرت ابوطالب بود، و پس از بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ودایع نبوت را به آن حضرت تقدیم نمود(3).

2. به وسیله ی حجت خدا، بلاها از اهل زمین دفع می شود، چنان که حضرت بقیه اللّه ارواحنا فداه در گهواره به ابونصر خادم فرمود:

أنَا خاتَمُ الْأَوْصِیاءِ، وَ بی یَدْفَعُ اللّه ُ الْبَلاءَ عَنْ أهْلی وَ شیعَتی؛

من خاتم اوصیاء هستم، خداوند به وسیله ی من بلاها را از شیعیان و خاندانم

1- [1] _ کلینی، الکافی، ج1، ص 178_ 179.
2- [2] _ شیخ صدوق، العقاید، ص 116.
3- [3] _ کلینی، الکافی، ج1، ص 445، ح 18.