- اشاره 1
- سخن نگارنده 4
- مقدمه 5
- روایت اول 7
- اشاره 7
- بررسی سند 8
- دلالت روایت 8
- روایت دوم 10
- اشاره 10
- دلالت روایت 11
- بررسی سند 11
- اشاره 12
- اشاره 12
- روایت سوم 12
- بررسی سند 12
- ب. احمد بن محمد بن عیسی 13
- الف. محمد بن موسی بن المتوکل 13
- دلالت روایت 14
- ج. حسن بن محبوب 14
- اشاره 15
- بررسی سند 15
- روایت چهارم 15
- دلالت روایت 16
- اشاره 17
- روایت پنجم 17
- بررسی سند 18
- دلالت روایت 23
- اشاره 24
- روایت ششم 24
- بررسی سندی 24
- دلالت روایت 25
- اشاره 26
- روایت هفتم 26
- دلالت روایت 27
- اشاره 27
- بررسی سند 27
- روایت هشتم 27
- بررسی سند 28
- دلالت روایت 29
- اشاره 29
- روایت نهم 29
- بررسی سندی 30
- اشاره 30
- دلالت روایت 30
- روایت دهم 30
- بررسی سند 31
- دلالت روایت 35
- اشاره 36
- روایت یازدهم 36
- دلالت روایت 37
- بررسی سند 37
- روایت دوازدهم 38
- اشاره 38
- بررسی سند 39
- عبایه بن ربعی 39
- دلالت روایت 40
- روایت سیزدهم 42
- روایت چهاردهم 45
- اشاره 45
- روایت پانزدهم 45
- دلالت روایت 47
- بررسی سند 47
- روایت شانزدهم 48
- اشاره 48
- بررسی سند 49
- دلالت روایت 52
- روایت هفدهم 53
- بررسی سند 53
- اشاره 53
- دلالت روایت 54
- بررسی سند 54
- اشاره 54
- دلالت روایت 54
- روایت هجدهم 54
- اشاره 55
- روایت نوزدهم 55
- بررسی سند 56
- دلالت روایت 59
- اشاره 60
- روایت بیستم 60
- اشاره 62
- بررسی سند 62
- روایت بیست ویکم 62
- دلالت روایت 62
- بررسی سند 63
- دلالت روایت 63
- بررسی سند 66
- روایت بیست ودوم 66
- اشاره 66
- نتیجه گیری پایانی 67
- دلالت روایت 67
- اشاره 70
- پیوست: 70
- روایت دوم 71
- روایت اول 71
- دلالت روایت 71
- بررسی سند 71
- اشاره 71
- اشاره 71
- بررسی سند 72
- روایت سوم 72
- دلالت روایت 72
- روایت چهارم 72
- روایت ششم 73
- روایت پنجم 73
- اشاره 74
- روایت هفتم 74
- روایت هشتم 74
- بررسی سند 75
- روایت نهم 76
- بررسی سند 76
- اشاره 76
- دلالت روایت 77
- بررسی سند 78
- اشاره 78
- روایت دهم 78
- دلالت روایت 78
- روایت دوازدهم 79
- روایت یازدهم 79
- روایت سیزدهم 80
- اشاره 81
- نظرات مختلف درباره نفس زکیه 81
- روایت چهاردهم 81
- منابع 87
[عمرو بن جابر] عن عبدالله بن رزین عن عمار بن یاسر أنه قال: إن دوله اهل بیت نبیکم فی آخر الزمان و لها أمارات...ثم یخرج المهدی علی لوائه شعیب بن صالح، واذا رأی أهل الشام قداجتمع أمرها علی ابن ابی سفیان فألحقوا بمکه، فعند ذلک تقتل النفس الزکیه وأخوه بمکه ضیعه، فینادی مناد من السماء: أیها الناس إن امیرکم فلان، و ذلک هو المهدی الذی یملأ الأرض قسطا وعدلا کما ملئت ظلما و جورا؛(1)
عمار یاسر فرمود: همانا حکومت اهل بیت علیه السلام در آخر الزمان می باشد، و برای آن علاماتی است.
سپس مهدی همراه شعیب بن صالح خروج می کند، و زمانی که می بیند اهل شام با سفیانی بیعت نموده اند به سوی مکه حرکت می کند. این هنگام، نفس زکیه و برادرش (بدون این که به قتل آن ها توجّه شود)، در مکه به قتل می رسند. پس منادی ندا می دهد:« ای مردم! همانا امیر شما فلانی است، وآن امیر مهدی علیه السلام است که دنیا را از ظلم پاک نموده و از عدل و داد پر می کند.
ابتدا به سند روایت نقل شده در غیبت طوسی می پردازیم، سپس دلالت آن را بررسی می کنیم.
قرقاره: مراد از این شخص، یعقوب بن نعیم است که مرحوم نمازی(ره) تلاش دارد او را ثقه بداند.
یعقوب بن نعیم بن عمرو بن قرقاره الکاتب أبو یوسف:
کان جلیلا فی أصحابنا،ثقه فی الحدیث بالاتفاق. روی عن
1- غیبت شیخ طوسی، ص 463، ح 479.