اوصیک بهذا الغریب صفحه 14

است:

1. « اُدْعُوا رَبَّکُمْ تَضَرُّعا وَ خُفْیَهً » ؛

پروردگار خود را با تضرّع و در نهان بخوانید.(1)

2. « فَلَوْلا اِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا » ؛

چرا هنگامی که مجازات های ما به آن ها می رسد تضرّع نمی کنند؟(2)

در ادامه می فرماید:

بلکه دل های آنها را قساوت گرفته و شیطان کارهای آنها را در برابر دیدگانشان زینت داده است.(3)

در این رابطه احادیث فراوان از پیشوایان معصوم رسیده است، که از آن جمله است:

1. امام کاظم علیه السلام می فرماید:

فَاِذا نَزَلَ الْبَلاءُ فَعَلَیْکُمْ بِالدُّعاءِ وَ التَّضَرُّعِ اِلَی اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ ؛

چون بلا نازل شود، بر شما باد دعا و تضرّع به سوی خداوند متعال.(4)

2. رئیس مذهب امام صادق علیه السلام می فرماید:

اِذا رَقَّ اَحَدُکُمْ فَلْیَدْعُ، فَاِنَّ الْقَلْبَ لا یَرِقُّ حَتّی یَخْلُصَ ؛

چون قلب شما رقّت پیدا کند دعا کنید، که قلب رقّت پیدا نمی کند، جز هنگامی که خالص شود.(5)

3. در حدیث دیگری فرمود:

1- 1_ سوره اعراف، آیه 55.
2- 2_ سوره انعام، آیه 43.
3- 3_ همان.
4- 4_ کلینی، الکافی، ج 2، ص 471.
5- 5_ همان، ص 477.