اوصیک بهذا الغریب صفحه 22

وای بر شما! من امروز صبح در کتاب جفر نگریستم و آن کتابی است مشتمل بر علم منایا و بلایا و مصائبی که تا روز رستاخیز رخ خواهد داد.

خداوند این کتاب را به پیامبر اکرم و امامان بعد از آن حضرت اختصاص داده است.

تَأَمَّلْتُ مِنْهُ مَوْلَدَ قائِمِنا وَ غَیْبَتَهُ وَ إِبْطاءَهُ و طُولَ عُمْرِهِ وَ بَلْوَی الْمُؤْمِنینَ فی ذلِکَ الزَّمانِ وَ تَوَلُّدَ الشُّکُوکِ فی قُلُوبِهِمْ مِنْ طُولِ غَیْبَتِهِ، وَ ارْتِدادِ أَکْثَرِهِمْ عَنْ دینِهِمْ، وَ خَلْعِهِمْ رِبْقَهَ الاِْسْلامِ مِنْ أَعْناقِهِمْ ...

در آن کتاب میلاد قائم ما، غیبت آن حضرت، به درازا کشیدن دوران غیبت، عمر طولانی آن حضرت، آزمون سخت اهل ایمان در آن زمان، پیدایش شکّ و تردید در دل آنها از طول غیبت، ارتداد بیشتر آنها از دین و دور انداختن رشته اسلام _ که همان ولایت ما می باشد _ از گردن خود را مطالعه کردم، این رقّت و اندوه بر من مستولی شد.(1)

بسیار جای شگفت است که رئیس مذهب ما از مطالعه ی وضع ما آنگونه دچار غم و اندوه می شود و ما به زندگانی معمولی خود ادامه می دهیم، از مصیبت بزرگی که مبتلا شده ایم واز فاجعه ی جانکاهی که بر سر ما آمده است بی خبر هستیم!

امام صادق علیه السلام به سال 148 ق به شهادت رسیده و حضرت ولیّ عصر أرواحنا فداه در سال 255 ق متولّد شده است.

یعنی امام صادق علیه السلام بیش از یک قرن پیش از ولادت آن حضرت، این گونه