اوصیک بهذا الغریب صفحه 43

این داستان عنایت ویژه امام حسین علیه السلام را به ذاکرین نشان می دهد، ولی هشدار نیز می باشد بر ذاکران و مادحان، که قدر خود را بدانند و بر اخلاص خود بیفزایند و دچار ریا و ثروت اندوزی نشوند.

3. دغدغه ی مستندخوانی

برخی از شاعران اهل ولا ملتزم هستند که حتما منبع و مستند مطالب را به دست آورده، سپس شعر بسرایند. یکی از این افراد مرحوم سعدی زمان بود که دیوان های فراوان، چون: «چهارده معصوم» و «لمعات حسینی» از خود به یادگار نهاده است.

ایشان پیش از آن که در یک موضوع شعر بسراید، منبع و مستند حدیثی آن را به دست می آورد، سپس شعر می سرود.

یکی از سادات محترم مراغه، روضه خوانی را در شب وفاتش در عالم رؤیا می بیند که به شدّت ناراحت است، از علّت ناراحتی اش می پرسد، می گوید: به جهت نقل اخبار و احادیث ضعیفی است که در شأن امام حسین علیه السلام نبود و من خوانده ام.

آن سیّد با مشاهده وضع آن روضه خوان مریض می شود و بیماری اش چندین سال ادامه می یابد.(1)

شخصی به مرحوم آیه اللّه حاج میرزا محمدعلی کرمانشاهی (1144 _ 1216 ق) فرزند وحید بهبهانی، می گوید: در عالم رؤیا دیدم که گوشت بدن نازنین امام حسین علیه السلام را پاره پاره می کنم!!