اتحاد و همگرایی در پرتو مهدویت و مو عود گرایی صفحه 70

1- همان ص 128

2- الجابری، محمد عابد، فکر ابن خالدون العصبیه والدوله ص 245

3- الجابری، محمد عابد، فکر ابن خالدون العصبیه والدوله ص 112

نداشتند، حتی در آغاز کار ارتباط سببی نیز وجود نداشت.(1) قرآن از دیگر پیامبران با ما سخن می گوید که از نزدیکان و خواص خود بدترین انواع اذیت و آزار را دیدند.

« و این قوم عاد بود که آیات پروردگارشان را انکار کردند و پیامبر او را نافرمانی نمودند و از فرمان هر ستمگر دشمن حق پیروی کردند. »(2)

مثلآ در مورد اذیت و آزار شدن رسول خدا توسط عمویش ابولهب در سنن بیهقی چنین نقل شده است:

« طارق بن عبدالله محاربی می گوید: روزی در محل کسب و کار بودم که دیدم رسول (ص)خدا از بازار ذی حجاز می گذشت و لباسی سرخ بر تن داشت، شنیدم فرمود:ای مردم بگویید « لا اله الا الله » تا رستگار شوید، اما مردی در پی ایشان بود که به طرف رسول خدا سنگ پرت می کرد. در نتیجه پاهای رسول خدا خونین شده بود و می گفت:ای مردم ! از سخن این شخص پیروی نکنید زیرا دروغ گو است ! پرسیدم: وی کیست که با سنگ بدو می زند ؟ گفتند: عمویش عبدالغزی ابولهب فرزند عبدالمطلب است »(3)

امام مهدی نیز هنگام ظهور از ناحیه نژاد و قومیت خود که قریش و اعراب باشند نیز مورد بی مهری قرار گرفته و به خاطر همین حضرت با آنان به شدت برخورد می کند ؛

امام صادق فرموده است:

« اذا خرج القائم لم یکن بینه وبین العرب و قریش الا السیف، ما یاخذ منها الا السیف » (4)

« هر گاه قائم قیام نمود بین او و اعراب و قریش جز شمشیر نخواهد بود و جز شمشیر از آنان نمی گیرد.»

باز حضرت فرموده است:

« کیف انتم لو ضرب اصحاب القائم الفساطیط فی مسجد الکوفه ثم یخرج الیهم المثال المستانف امر جدید علی العرب شدید »(5)