تنها راه صفحه 179

1- علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 52، ب 27، ص 336.

2- علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 52، ب 27، ص 308.

3- علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 36، ص 207.

4- کامل سلیمان، یوم الخلاص، ج 1، ص 224.

ج) در روایتی دیگر آمده است:

«رِجالٌ لایَنامُونَ اللّیلَ لَهم دویّ فی صَلواتهم کَدَویّ النَّحلِ یَبیتُونَ قیاماً علی أطرافهم و یُسَبِّحونَ علی خُیُولهم»؛(1) «مردان شب زنده داری که زمزمه ی نمازشان، مانند نغمه ی زنبوران کندو به گوش می رسد. شب ها را با شب زنده داری سپری می کنند و بر فراز اسب ها، خدا را تسبیح می گویند.»

د) امام صادق علیه السلام همچنین در مورد آنان می فرمایند:

«قُوّامٌ باللَّیلِ صُوّامٌ بالنّهار»؛(2) «شب ها را با عبادت به صبح می رسانند و روزها را با روزه به پایان می برند.»

3- مَحبّت

دل های یاران امام مهدی علیه السلام ، سرشار از محبت ایشان است. این علاقه مندی تا بدان حدّ است که حتّی زین اسب ایشان را مایه ی برکت می دانند و به آن تبرک می جویند: امام صادق علیه السلام می فرمایند:

«یَتَمَسَّحُونَ بِسَرجِ الإمام یَطلبُونَ بِذلک البَرکه»؛(3) «به عنوان تبرک بر زین اسب امام دست می کشند.»

به جهت همین عشق آتشین، آنان در آوردگاه رزم، ایشان را مانند نگینی در بر می گیرند و جانشان را سپر بلایشان می کنند: امام صادق علیه السلام در این باره می فرمایند:

«یَحُفُّونَ بِه و یقُونه بأنفُسِهم فی الحَربِ و یَکفُونَهُ ما یریدُ ... .»؛(4) «در میدان رزم، آنان او را در میان می گیرند و در جنگ ها با جان خود، از ایشان محافظت می کنند ... .»