تنها راه صفحه 24

1- سید مسعود پور سید آقایی، میر مهر، ص 7.

2- فصل نامه ی انتظار ، ش 11 و 12، دفاع از روایات مهدویّت، مهدی حسینیان قمی، ص 510.

3- حبیب الله طاهری، سیمای آفتاب، صص 356 – 365.

آگاهی از محل زندگی امام نیست و آن چه در روایات به آن تأکید شده است معرفت امام، حرکت در جهت رضایت امام مهدی علیه السلام و پیروی از آن حضرت در گفتار و کردار و زمینه سازی برای ظهور ایشان است.

4- تعجیل و شتابزدگی

یکی دیگر از آسیب ها، عجله داشتن در تحقّق امر ظهور است. شتاب زدگی یا استعجال به معنی خواستن چیزی قبل از رسیدن وقت آن و قبل از تحقّق زمینه های لازم برای آن است. منشأ تعجیل در ظهور این است که شخص عجول نمی داند ظهور از سنت های الهی است و مانند همه ی سنت ها باید پس از تحقّق همه ی شرایط و زمینه ها، صورت گیرد بنابراین برای وقوع آن عجله می کند. در حالی که شتاب زدگی در این امر در روایات ما بسیار نکوهش شده است:

امام جواد علیه السلام می فرمایند:

«... یَهلِکُ فیها المُستعجلون و یَنجُوا فیها المسَلِّمون»؛(1) «[در دوره ی غیبت]، شتاب زدگان در امر ظهور هلاک می شوند و اهل تسلیم نجات می یابند.»

گرچه نزدیک شمردن ظهور، مهیای ظهور بودن و کوشش برای زمینه سازی ظهور، بسیار مفید و پر ثمر است، اما نباید در این راه شتاب زده بود. شتاب زدگی حاکی از درک نکردن حکمت و مصلحت خدا در این زمینه است و پیامدهای گوناگونی دارد که به چند مورد اشاره می گردد:

1- ناشُکری و اعتراض و عدم رضایت به مصلحت الهی،

2- روی کرد به منحرفان و مدّعیان دروغین مهدویّت،

3- یأس و ناامیدی در اثر عدم تحقّق ظهور،

4- استهزا و تمسخر آیات و روایات و معتقدان به غیبت و ظهور،

5- شک و تردید.