تنها راه صفحه 256

1- شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج 2، ص520، ح 49.

2- مجلسی، بحارالانوار، ج 53، ص 178، ح 9.

3- مجلسی، بحارالانوار، ج 53، ص 179، ح 9.

4- شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج 2، ص 485، ح 10.

تسبیح پس از واجبات بر دعای بعد از نوافل، همانند برتری واجبات بر نوافل است، سجده، دعا و تسبیح است.»

بهره مندی انسان از امام غایب

36- «أمّا وَجهُ الْانتِفاعِ بی فی غَیبَتی فَکالْإِنتِفاعِ بِالشَّمسِ إذا غَیَّبَتْها عَنِ الأبصارِ السَّحابُ»؛(1) «اما چگونگی استفاده از من در غیبتم، همانند استفاده از خورشید است هنگامی که ابرها آن را از دیدگان پنهان نگاه دارد.»

غیبت از مقدرات الهی است

37- «أَقدارُاللهِ عَزَّوَجَلَّ لاتُغالَبُ وَ إِرادَتُهُ لا تُرَدُّ وَ تَوفیقُهُ لا یُسْبَقُ»؛(2) «تقدیرهای خداوند عزّوجلّ مغلوب نمی شود و اراده اش برگشت ندارد و بر توفیق او هیچ چیز پیشی نمی گیرد.»

امید به اجابت دعا

38- «رَب ِّ مَن ذا الذَّی دَعاک فَلَم تُجِبهُ وَ مَن ذَا الَّذی سَأَلَک فَلَم تُعطِهِ وَ مَن ذَا الَّذی ناجاک فَخَیَّبتَهُ أَو تَقَرَّبَ إلیک فَأبْعَدْتَهُ»؛(3) «پروردگارا! چه کسی تو را خواند و تو دعایش را اجابت نکردی، وچه کسی از تو در خواست نمود و به او عطا نفرمودی و چه کسی با تو مناجات کرد و او را نا امید ساختی، یا خود را به تو نزدیک نمود و او را دور ساختی؟!»