- پیش گفتار 1
- ویژگیهای برجسته او 5
- اشاره 5
- 1 . بنده خدا 5
- 2 . خلق محمدی 6
- 3 . اهل جود و کرم 6
- ابعاد گوناگون وظایف منتظران 9
- امام زمان واسطه فیض و ناظر اعمال 13
- نفس امام و تصرف در عالم 13
- ذخیره خدا 14
- عصاره موجودات 15
- افضلیت پیامبر و ائمه علیهم السلام 16
- بقیه اللّه خاتم ولایت 16
- امام مهدی ، حاکم بر جمیع 22
- شارح قرآن 23
- امام عصر غایت بعثت انبیاء 23
- قرآن تام 23
- ریشه کنی اختلافات 26
- اصلاح عالم با فداکاری 26
- پرچم دار رهایی و منادی توحید 27
- طبیبان واقعی بشر 28
- امام مهدی مجری و مجدد شریعت 28
- شمع جمع 29
- مقدمات ظهور و فرج 31
- تفسیر انتظار 32
- سلام بر منتظران مهدی 34
- کافی نبودن انتظار و برداشت های نادرست 36
- جواب برخی برداشتها 37
- مبارزه با ظلم و گناه هدف امام زمان 40
- افکار استعماری و ترویج آن 41
- آماده دیدار شوید 43
- ضرورت تشکیل حکومت در همه دورانها 45
- آفتاب ولایت 47
- برچیدن سازمانهای دروغین 49
- موعظه الاهی 50
- انتظار فرج و معنای صحیح آن 52
- اشاره 52
- قدرتهای بزرگ و تبلیغ معنای غلط از انتظار 55
- ماه مبارک رمضان، ماه نبوت 64
- نقشه های دشمنان برای نجات صدام 66
منتظر علاوه بر خودسازی ، تربیت جسم و جان و آمادگی برای ظهور و عمل پرهیزکارانه در خدمت به دیگران و دگرسازی نیز پیشقدم است امام خمینی که «خادم ملت» بودن را برای خود افتخار می دانست می گوید:
«رهبر همه شماو همه ما وجود مبارک بقیه اللّه است باید ماها و شماها طوری رفتار کنیم که رضایت آن بزرگورا را که رضایت خداست به دست بیاوریم».(1)
«ما همه انتظار فرج داریم و باید در این انتظار خدمت بکنیم. انتظار فرج، انتظار قدرت اسلام است و ما باید کوشش کنیم تا قدرت اسلام در عالم تحقق پیدا بکند و مقدمات ظهور ان شاءاللّه تهیه بشود».(2)
کافی نبودن انتظار و برداشت های نادرست
«بعضی ها انتظار فرج را به این می دانند که در مسجد، در حسینیه در منزل بنشینند و دعا کنند و فرج امام زمان _ سلام اللّه علیه _ را از خدا بخواهند. این ها مردم صالحی هستند که یک همچو اعتقادی دارند؛ بلکه بعضی از آن ها راکه من سابقا می شناختم بسیار مرد صالحی بود، یک اسبی هم خریده بود. یک شمشیری هم داشت و منتظر حضرت صاحب _ سلام اللّه علیه _ بود.
این ها به تکالیف شرعی خودشان هم عمل می کردند و نهی از منکر هم می کردند و امر به معروف هم می کردند؛ لکن همین، دیگر غیر
1- 1 . همان، ج 14، 140.
2- 2 . صحیفه امام، ج 8، 374. نک بحارالانوار ، ج 52 ، 122 .