- مقدّمه مؤلّف 1
- درباره نویسنده 5
- « باب اول » 7
- « باب دوم » 10
- « باب سوم » 11
- « باب چهارم » 12
- « باب پنجم » 13
- « باب ششم » 14
- « باب هشتم » 19
- « باب نهم » 20
- « باب دهم » 21
- « باب یازدهم » 23
- « باب دوازدهم » 24
- « باب سیزدهم » 25
- « باب چهاردهم » 26
- « باب پانزدهم » 26
- « باب شانزدهم » 27
- « باب هجدهم » 28
- « باب هفدهم » 28
- « باب نوزدهم » 29
- « باب بیستم » 30
- « باب بیست و یکم » 31
- « باب بیست و دوم » 31
- « باب بیست و چهارم » 32
- « باب بیست و سوم » 32
- « باب بیست و پنجم » 33
ام شریک عرض کرد: ای رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در آن زمان عرب ها کجایند؟ فرمود: «آنها در آن روز اندکند و اکثر [ یاران مهدی علیه السلام ] در بیت المقدس می باشند و امام آنها مهدی علیه السلام است که مردی صالح می باشد و چون امام ایشان برای نماز صبح قدم پیش می نهد ناگهان عیسی بن مریم علیه السلام بر آنها نازل می شود و آن امام به پشت می آید تا عیسی علیه السلام امامت نماز جماعت را بر عهده گیرد، اما عیسی علیه السلام دست خود را میان دو کتف او می گذارد و می گوید: جلو بیا و نماز بگزار، که این جماعت برای تو برپا شده، [پس] امام آنها بر ایشان نماز می گزارد.» (1)
این حدیث حسن است، و حافظ ابونعیم صاحب حلیه الاولیاء آن را روایت کرده که به حمد خداوند از طریق عالی به ما رسیده است.
« باب بیست و سوم »
«امت در زمان مهدی علیه السلام متنعم خواهند بود»
حافظ یوسف بن خلیل بن عبدالله دمشقی از ابوسعید خدری : رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «امت من در زمان مهدی علیه السلام از نعمت هائی بهره مند می شوند که هرگز از مثل آن بهره مند و متنعم نبوده اند، آسمان بر آنها می بارد و زمین روئیدنی های خود را بیرون می دهد و مال و ثروت فراوان می شود [ به طوری که ] مردی برمی خیزد و می گوید: ای مهدی علیه السلام به من عنایت فرما، پس او می گوید: بگیر.»
این حدیث دارای متنی حسن است، حافظ ابوالقاسم طبرانی در معجم اکبرش مانند ما آورده است.(2)
« باب بیست و چهارم »
1- الصواعق المحرقه /98، کنز العمال 8/187،فیض القدیر /6/17.
2- مجمع الزوائد /7/317 از ابوهریره، مستدرک الصحیحین /4/ 558ازقول ابوسعید خدری، ینابیع الموده /521.