- لزوم وجود امام 1
- لزوم شناخت امام هر زمان 3
- مرگ جاهلیت یعنی چه؟! 3
- فصل اول: پرده نشین در کتب ادیان 5
- اشاره 5
- الف: زبور 6
- ب _ حضرت مهدی علیه السلام در عهد عتیق (تورات و ملحقات آن) 8
- ج _ حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه در کتب مقدسه ی هندیان 10
- د _ حضرت مهدی علیه السلام در عهد جدید (اناجیل و ملحقات آن) 13
- ه _ حضرت مهدی علیه السلام در منابع زرتشتیان 15
- و_ قرآن 16
- فصل دوم: پرده نشین در بیان ائمه هدی 19
- اشاره 19
- حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام 20
- حضرت امام حسن علیه السلام 21
- حضرت امام حسین علیه السلام 22
- حضرت سجّاد علیه السلام 23
- حضرت باقر علیه السلام 24
- حضرت صادق علیه السلام 24
- حضرت کاظم علیه السلام 25
- حضرت رضا علیه السلام 25
- حضرت هادی علیه السلام 26
- حضرت جواد علیه السلام 26
- حضرت عسکری علیه السلام 27
- حضرت مهدی علیه السلام 28
- فصل سوم: در انتظار پرده نشین 29
- اشاره 29
- الف) فضیلت انتظار 32
- 3_ موقعیت منتظران 34
- ب) ارزش منتظزان 34
- 2_ شخصیّت منتظران 34
- 1_ صفات منتظران 34
- 4_ پاداش و مقام منتظران 35
- 5_ جایگاه منتظران 35
- فصل چهارم: نشانه های ظهور پرده نشین 37
- اشاره 37
- الف _ نشانه های عمومی 39
- ب - نشانه های نزدیک به زمان ظهور 41
- نشانه های غیرحتمی 42
- اشاره 42
- ج _ نشانه هایی که در سال ظهور اتفاق می افتد 42
- نشانه های حتمی 46
- اشاره 46
- 1 _ صدای آسمانی 47
- 2 _ سفیانی 51
- 3 _ نفس زکیه 54
- اشاره 56
- فصل پنجم: حکومت دلربا 56
- وعده ی الهی 57
- مدّت حکومت 61
- پایتخت حکومت 62
- حقوق اقلّیّت ها 64
- شیعه در حکومت حضرت 67
- منابع 70
پایتخت حکومت
کوفه پس از ظهور حضرتش مقام و منزلتی پیدا می کند؛ زیرا پایتخت حکومت قطب عالم مکان حضرت قائم آل محمّد : است.
احادیث ذیل راجع به پایتخت حکومت آن حضرت است که از ائمه ی اطهار : رسیده است: حضرت مولی الموحدین، امیرالمؤمنین علیه السلام می فرمایند :
«....... سپس به کوفه می آید و در آن شهر منزل می کند. برده ی مسلمانی را نمی یابد مگر آن که او را خریده، آزاد فرماید؛ مدیونی نمی ماند مگر آن که قرضش را ادا می نماید؛ مظلمه ای برگردن مسلمانی نمی باشد مگر آن که ردّش می نماید؛ بنده ای به قتل نرسیده باشد مگر آن که بهایش را می پردازد (دیه اش را می پردازد) کشته ای کشته نمی شود، مگر آن که امام او را پرداخته، برای باز ماندگان او جیره و مقرّری معیّن می فرماید تا آن که زمین را از عدل و داد آکنده سازد، آن گونه که از ظلم و جور پر شده باشد. او و اهل بیتش در «رُحبه» مسکن می گیرند. رُحبه مسکن نوح بود و زمینی است پاک. هیچ یک از آل محمّد صلی الله علیه و آله جز در زمین پاک سکنی نمی گزیند و کشته نمی شود؛ زیرا آنها اوصیاء پاک پیامبرند.»(1)
1- تفسیر عیاشی، ج 1، ص 66