- دیباچه 1
- پیش گفتار 3
- دفتر اول: زمزمه های اشتیاق 7
- اشاره 7
- بخش اول نگار پرده نشین 7
- بخش دوم شام هجران 22
- بخش سوم شِکوه ها 36
- بخش چهارم ناز و نیاز 48
- بخش پنجم دولت فیض 71
- اشاره 80
- صبح سخن 80
- دفتر دوم: ندبه های انتظار 80
- ندبه اول: قاب زمان 82
- ندبه دوم: عابر آسمان ها 83
- ندبه سوم: آفتاب امید 84
- ندبه چهارم: بال های احساس 85
- ندبه پنجم: بوی بهار 87
- ندبه ششم: عطش روح 89
- ندبه هفتم: مسحور یار 91
- ندبه هشتم: وقت پرواز 92
- ندبه نهم: آماده عروج 94
- ندبه دهم: خلوت دل 95
- ندبه یازدهم: نیستانِ نیاز 96
- ندبه دوازدهم: آستان دوست 98
- ندبه سیزدهم: آتش وصل 100
- ندبه چهاردهم: پل پیوستگی 101
- سخن آخر: پیمان پایدار 104
و کوتاه ترین راه و مطمئن ترین آن برای زندگی ایده آل بشری. آری، تویی سبب نزدیک شدن بشر به خدای متعالی.
اَلا ای بزرگ مبارک نهاد!
جهان آفرینت نگهدار باد(1)
37. مهدیا! تو آنی که نام و یاد و حرمت حضور نگاه تو، انسان باورمند را از هوس ها و گرایش به افراد و رفتار آلوده، ناپسند و ناسازگار، باز می دارد و زندگی صادقانه با رویکردی عقلانی و عرفانی را به او می بخشد.
از آستان پیر مغان سر چرا کشیم
دولت در این سرا و گشایش در این در است(2)
38. مهدیا! چاره تویی، بی چاره آن که مهدی نخواهد.
39. مهدیا! بی تو، سود چه سود؟
40. مهدیا! به راه ناصواب رفته است آن که باورش را در کَپَر تعصب های باطل به بند کشد؛ گرد تو سنگ چیده یا پرچین کند و بخیلانه این همه خوبی های تو را تنها از آن شیعه بداند. «وَ ما قَدَرُوا الْمَهدی حَقَّ قَدْرِهِ.» مهدی عج الله تعالی فرجه الشریف را آن گونه که سزای اوست، نشناختند.
41. مهدیا! از باورم به تابش امامت و رهنمونی تو شادمانم و در رواق حضور تو، از این باور به خود می بالم.
42. مهدیا! گره های زلف تو، به کمند می ماند و خال تو به دانه ای که دست آفرینش، ماهرانه و به زیبایی در رُخت جای داده و مشتاقان پر گشوده به
1- بوستان سعدی.
2- حافظ.